عنوان	ارجحیت غذایی کپور نقره‌ای (Hypophthalmichthys molitrix) با تمرکز بر امکان کنترل جوامع جلبکی به روش زیستی، سد قشلاق سنندج، استان کردستان
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	آب شرب، شکوفایی جلبکی، کپور نقره‌ای، شاخص‌های تغذیه‌ای، سد قشلاق
چکیده	ورود آلاینده‌های مختلف به دریاچه‌ها باعث پرغدایی، شکوفایی و رشد بی‌رویه جوامع جلبکی و ایجاد طعم و بوی نامطلوب آب می‌شود. بنابراین مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر کپور نقره‌ای (Hypophthalmichthys molitrix) در کنترل جوامع جلبکی سد قشلاق و کاهش طعم و بوی آب شرب شهر سنندج، بصورت فصلی انجام شد. بدین‌منظور ترکیب پلانکتونی و رژیم غذایی ماهی کپور نقره‌ای مورد بررسی قرار گرفت. نمونه‌برداری از آب و ماهی در دو ایستگاه سد انجام شد. سپس در آزمایشگاه ترکیب پلانکتونی محیط، زیست‌سنجی و شاخص‌های تغذیه‌ای و محتویات دستگاه گوارش مورد بررسی قرار گرفت. در بررسی جمعیت پلانکتونی محیط شاخه Bacillariophyta با 70 درصد و شاخه Arthropoda با 54 درصد دارای بیشترین تراکم فیتوپلانکتونی و زئوپلانکتونی مشاهده گردید. براساس نتایج چهار گروه سنی کپور نقره‌ای +3 تا +6 سال با میانگین وزن ماهیان 4 /1130 گرم و میانگین طول کل 482/7 میلی‌متر بود. میانگین شاخص طول نسبی روده و شاخص وضعیت نیز به‌ترتیب 3/4 و 98/0 و شاخص تهی بودن روده صفر بود. نتایج بررسی محتویات دستگاه گوارش کپور نقره‌ای نشان داد که 54 جنس و گونه فیتوپلانکتون و 11 جنس و گونه زئوپلانکتون شناسایی شد که این میزان در محیط شامل 37 جنس و گونه فیتوپلانکتون و 16 جنس و گونه زئوپلانکتون شناسایی بود. در دستگاه گوارش شاخه‌ Bacillariophyta با 54 درصد و Chrysophyta با 43/8 درصد و از زئوپلانکتون‌ها شاخه‌های Rotifera و Ciliophora به‌ترتیب با 59 و 40 درصد دارای بیشترین تراکم زئوپلانکتونی بودند. در رژیم غذایی ماهیان هر دو ایستگاه جنس Dinobryon و Melosira و در بررسی فیتوپلانکتون هر دو ایستگاه دریاچه جنس Melosira دارای بیشترین تراکم بودند. نتایج حاصل از شاخص ایولو نشان داد که شاخه Bacillariophyta با 45% دارای بیشترین فراوانی در رژیم غذایی ماهی کپورنقره‌ای بود. همچنین جنس Melosira در دو ایستگاه با مقدار 100 درصد دارای بیشترین فراوانی در طعمه بود. به‌ترتیب جنس‎‌های Fragillaria، Cyclotella و Dinobryon با 100 درصد در ایستگاه 1 و 94، 88/9 و 88/9 درصد در ایستگاه 2 دارای بیشترین فراوانی بودند. در مجموع بر اساس نتایج مشاهده شده به نظر می‌رسد ماهی فیتوفاگ می‌تواند گونه مناسبی برای کنترل جوامع جلبکی بخصوص در زمان‌های بلوم جلبکی باشد.
پژوهشگران	روناک زارعی (نفر اول)، حبیب الله محمدی (نفر دوم)، برزان بهرامی کمانگر (نفر سوم)، ادریس قادری (نفر چهارم)، عرفان کریمیان (نفر پنجم)