عنوان
|
کنترل زیستی بیماری لکه قهوه ای قارچ خوراکی دکمه ای سفید( Agaricus bisporus) با استفاده از باکتری های همستیز
|
نوع پژوهش
|
مقاله ارائه شده کنفرانسی
|
کلیدواژهها
|
اندوفیت، باکتری همستیز، لکه قهوه ای باکتریایی، Pseudomonas tolaasii
|
چکیده
|
در این بررسی از قارچ های کلاهک دار خودرو در مناطق مستعد رویش قارچ در شهرستان های مختلف استان کردستان نمونه برداری انجام شد و نمونه ها به آزمایشگاه منتقل شدند. بخشی از قارچ انتخاب و پس از شستشو و ضد عفونی سطحی درون 4- 3 میلی لیتر آب مقطر سترون خرد گردید. سپس از سوسپانسیون حاصله 20 میکرولیتر بر روی محیط های کشت Nutrient agar ، King B agar و Luria bertani agar پخش گردید. پتری ها سپس در انکوباتور با درجه حرارت ثابت 28 – 26 درجه سانتی گراد به مدت 15 روز نگهداری شد. باکتری های اندوفیت پس از رشد، مجدداً بر روی محیطهای ذکر شده خالص سازی گردید. درمجموع 66 جدایه باکتری از قارچ های خودرو جداسازی شد. به منظور بررسی تاثیر جدایه ها بر روی باکتری بیماریزای Pseudomonas tolaasii در شرایط in vitro سوسپانسیون جدایه های اندوفیت به غلظت تقریبی 108 سلول باکتری در هر میلی لیتر آب مقطر سترون تهیه و بر روی سطح محیط کشت King B agar بصورت نقطه ای کشت گردید. در تیمار شاهد از آب مقطر سترون استفاده شد. پتری ها در دمای 28 درجه سانتی گراد به مدت 48 ساعت نگهداری شدند. سپس کلنی باکتری های رشد یافته توسط پنبه سترون و الکل از سطح محیط کشت پاک گردید. یک قطعه پنبه آغشته به کلروفرم بر روی درب پتری گذاشته شد و پتری ها به صورت وارونه به مدت یک ساعت نگهداری شدند. پس از برداشتن پنبه 300 میکرولیتر از سوسپانسیون باکتری بیمارگر در سطح محیط کشت پخش گردید. پس از نگهداری پتری ها در دمای 28 درجه سانتی گراد به مدت 48 ساعت، قطر هاله بازدارنده اندازه گیری شد. از میان جدایه های مورد مطالعه 23 جدایه توانائی تشکیل هاله بازدارندگی را نشان دادند. به منظور تعیین بهترین باکتری همستیز در شرایط in vivo، سوسپانسیون باکتری های همستیز در رقت 108 و باکتری بیماری زا در رقت106 سلول در هر میلی لیتر تهیه و بر روی سطح بلوک های برش داده شده از قارچ دکمه ای سفید به میزان یک قطره قرار داده شدند. بر اساس قدرت بازدارندگی باکتری های همستیز به چهار گروه طبقه بندی شدند گروه اول دارای توانائی کنترل کنندگی کامل بیمارگر و فاقد علائم آشکار بیماری، گروه دوم دارای علائم ضعیف، گروه سوم دارای علائم متوسط و گروه چهارم دارای علائم شدید بودند. همچنین با استفاده از روش PCR و آغازگرهای اختصاصی ژن 16S rDNA قطعه DNA به اندازه تقریبی 1500 جفت باز آلی تکثیر و
|
پژوهشگران
|
محمد علی اصلانی (نفر اول)، جعفر عبداله زاده (نفر سوم)، بهروز حریقی (نفر دوم)
|