عنوان	مدل علی پیش‌بینی فرسودگی شغلی بر اساس تعارض کار- خانواده با میانجی‌گری استرس شغلی و سبک‌های مقابله‌ای در زنان شاغل
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	استرس شغلی، تعارض کار- خانواده، زنان شاغل، سبک‌های مقابله‌ای، فرسودگی شغلی.
چکیده	زمینه: تعارض کار- خانواده و فرسودگی شغلی ارتباط تنگاتنگی باهم دارند زیرا عوامل استرس‌زا که می­توانند باعث آسیب در شغل شوند، می­توانند به‌مرورزمان به فرسودگی شغلی نیز منجر شوند. درزمینه بررسی راهبردهای مقابله­ای و چگونگی تأثیر آن در زنان دچار فرسودگی شغلی و تعارض کار- خانواده خلأ پژوهشی مشاهده می­شود. هدف: هدف پژوهش حاضر تعیین برازش مدل علی پیش­بینی فرسودگی شغلی بر اساس تعارض کار- خانواده با میانجیگری استرس شغلی و سبک­های مقابله­ای در زنان شاغل بود. روش: روش پژوهش حاضر ازلحاظ هدف کاربردی و ازلحاظ اجرا توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش را تمامی کارکنان زن شاغل به‌صورت پیمانی و رسمی در سازمان مرکزی دانشگاه آزاد در شهر تهران در پاییز سال 1403 تشکیل می­دادند که از بین آن‌ها تعداد 320 نفر به روش نمونه­گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل ابزار اندازه­گیری فرسودگی (اِسچافلی و همکاران، 2020)، ارزیابی چندوجهی تعارض کار- خانواده (کارلسون و همکاران، 2000)، پرسشنامه استرس شغلی موسسه سلامت و ایمنی (کاسینس و همکاران، 2004) و پرسشنامه سبک­های مقابله (فولکمن و لازاروس، 1980) بود. تحلیل داده­ها با استفاده از روش معادلات ساختاری انجام و نرم‌افزارهای SPSS-22 و AMOS-24 گردید. یافته ­ها: نتایج نشان داد شاخص‌های برازندگی حاصل از تحلیل از برازش قابل‌قبول مدل ساختاری با داده‌های گردآوری‌شده حمایت کردند (12/3=df/2c، 925/0= CFI، 913/0= GFI، 870/0= AGFI و 069/0= RMSEA). فرسودگی شغلی بر اساس تعارض کار- خانواده با میانجیگری استرس شغلی (040/0=P، 04/2=Z) و سبک­های مقابله­ای هیجان مدار (036/0=P، 09/2=Z) و مسئله مدار (010/0=P، 56/2=Z) در زنان شاغل پیش‌بینی می­شود. نتیجه‌گیری: می­توان مداخلاتی در جهت افزایش و بهبود سبک‌های مقابله‌ای مسئله مدار انجام داد تا بدین طریق تعارض کار- خانواده، استرس و فرسودگی شغلی کاهش یابد.
پژوهشگران	سودابه علی محمدی (نفر اول)، امید مرادی (نفر دوم)، محمود گودرزی (نفر سوم)، انور دست باز (نفر چهارم)