عنوان	تاثیر ورزش بومی محلی پشکیلان بر گردشگری ورزشی شهرستان پیرانشهر
نوع پژوهش	پایان نامه
کلیدواژه‌ها	ورزش بومی-محلی، پشکیلان، گردشگری ورزشی، مدل پارادایمی اشتراوس و کوربین، آزمون فریدمن، توسعه پایدار، پیرانشهر
چکیده	پژوهش حاضر با هدف شناسایی نقش ورزش بومی-محلی پشکیلان در توسعه گردشگری ورزشی شهرستان پیرانشهر انجام شده است. روش پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، آمیخته اکتشافی (کیفی-کمی) است. در بخش کیفی، داده‌ها از طریق مصاحبه نیمه‌ساختاریافته با 15 نفر از خبرگان حوزه‌های ورزش بومی، مدیریت ورزشی، گردشگری و میراث فرهنگی به‌صورت هدفمند و با روش گلوله‌برفی گردآوری شد. تحلیل داده‌ها بر اساس مدل پارادایمی اشتراوس و کوربین انجام گرفت. یافته‌های کیفی نشان داد که شرایط علّی شامل مؤلفه‌هایی همچون هویت فرهنگی و تاریخی، انسجام اجتماعی محلی، جذابیت‌های آیینی و نمایشی، ویژگی‌های ساختاری و اجرایی و ظرفیت تعامل اجتماعی و تجربه‌محور است. شرایط زمینه‌ای شامل حمایت‌های نهادی و فرهنگی، زیرساخت‌های گردشگری، شرایط اقلیمی و جغرافیایی و بسترهای اجتماعی محلی شناسایی شد. شرایط مداخله‌گر نیز دربرگیرنده ضعف مدیریتی، موانع زیرساختی، چالش‌های فرهنگی و محدودیت‌های مالی بود. راهبردهای توسعه شامل معرفی رسانه‌ای و بازاریابی فرهنگی، طراحی تجربه گردشگری، تقویت همکاری بین‌بخشی، آموزش جوامع محلی و برگزاری رویدادهای گردشگری بود. پیامدهای توسعه ورزش بومی پشکیلان نیز در سه محور اصلی شامل توسعه اقتصادی محلی، ارتقای فرهنگی و هویتی، و انسجام اجتماعی نمایان شد.در بخش کمی، داده‌ها از طریق پرسشنامه محقق‌ساخته گردآوری و با آزمون فریدمن تحلیل شدند. نتایج نشان داد که مؤلفه‌های «هویت فرهنگی و تاریخی» و «جذابیت‌های آیینی و نمایشی» دارای بالاترین میانگین رتبه در توسعه گردشگری ورزشی هستند. در مجموع، نتایج پژوهش بیانگر آن است که ورزش بومی پشکیلان ظرفیت بالایی برای تبدیل‌شدن به یک جاذبه گردشگری ورزشی پایدار در پیرانشهر دارد و بهره‌گیری از راهبردهای هدفمند می‌تواند زمینه‌ساز توسعه اقتصادی و فرهنگی منطقه شود.
پژوهشگران	سردار محمدی (استاد راهنما)، عبدالله آرخون (دانشجو)