عنوان	شناسایی سکونتگاه‌های روستایی در معرض خطر زلزله در غرب ایران با رویکرد فازی (مطالعه موردی: شهرستان سنندج، استان کردستان)
نوع پژوهش	مقاله ارائه شده کنفرانسی
کلیدواژه‌ها	مخاطرات محیطی، زلزله، توسعه پایدار روستایی، مدیریت بحران.
چکیده	به تبعیت از قراگیری ایران بر روی کمربند زلزله، استان کردستان و شهرستان سنندج نیز با قراگیری بر روی گسل سنندج سیرجان، همواره در معرض خطر زلزله قرار دارند. از این‌رو، هدف اصلی پژوهش حاضر، پهنه‌بندی شهرستان سنندج به لحاظ خطر زلزله و شناسایی روستاهای در طبقات پرخطر است. در راستای دستیابی به هدف اصلی پژوهش از هفت معیار فاصله از گسل، تراکم گسل، عمق زلزله، شدت زلزله، زمین شناسی، ارتفاع و شیب استفاده شده است. برای تهیه نقشه پهنه‌بندی نهایی خطر زلزله، از رویکرد همپوشانی فازی با کاربست عملگر Sum استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان داد به لحاظ خطر زلزله از کل مساحت شهرستان سنندج، 25/42 درصد در پهنه‌های کم‌خطر و بسیار کم‌خطر، 36/29 درصد در پهنه خطر متوسط و 7/25 درصد پهنه‌های خطر بسیار زیاد و زیاد قرار گرفته است. بررسی وضعیت استقرار 178 روستای مورد بررسی در شهرستان سنندج بر روی نقشه نهایی پژوهش نشان داد 79 روستا (38/44 درصد) در پهنه‌های کم‌خطر و بسیار کم‌خطر، 53 روستا (78/29 درصد) در پهنه خطر متوسط و 46 روستا (85/25 درصد) در پهنه‌های خطر بسیار زیاد و زیاد قرار گرفته است. با توجه به قرارگیری بیش از نیمی از روستاهای شهرستان سنندج در پهنه‌های خطر متوسط تا بسیار زیاد، انجام عملیات پیشگیرانه و پایدارسازی محیط روستاها باید در اولویت برنامه‌ریزی‌های مدیریت بحران استان کردستان و شهرستان سنندج قرار گیرد.
پژوهشگران	داود جمینی (نفر اول)، رامین آتش بهار (نفر دوم)، پردیس قهرمانی مقدم (نفر سوم)، شیدا غریبی کانی پان (نفر چهارم)