عنوان	طراحی سامانه هیدروژل با استفاده ازکیتوزان و ایزوله پروتئیت سویا، جهت افزایش پایداری ویتامین سی
نوع پژوهش	مقاله ارائه شده کنفرانسی
کلیدواژه‌ها	اتصال‌عرضی، ترکیبات زیست‌فعال، ژلاسیون، شبکه پلیمری، کپسوله سازی.
چکیده	کپسوله‌سازی ترکیبات زیست‌فعال ناپایدار، راهکاری کلیدی برای ارتقای پایداری و زیست‌فراهمی آن‌ها محسوب می‌شود. در این مطالعه، یک هیدروژل نوین بر پایه ایزوله پروتئین سویا و کیتوزان با هدف محافظت و بهبود پایداری ویتامین C طراحی و ارزیابی گردید. به‌منظور افزایش توانایی ژل‌سازی، پروتئین سویا تحت تیمارهای ترکیبی حرارتی و فراصوت قرار گرفت و کیتوزان پروتونه‌شده در محیط اسیدی از طریق برهم‌کنش‌های الکترواستاتیک با گروه‌های کربوکسیلات پروتئین، کمپلکس‌های پایدار ایجاد نمود. استفاده از کلرید کلسیم به‌عنوان عامل اتصال عرضی، موجب تقویت معماری شبکه سه‌بعدی ژل و بهبود خواص مکانیکی آن شد. نتایج حاصل از ارزیابی‌های فیزیکوشیمیایی و مکانیکی نشان داد که این سامانه هیدروژل قادر به ایجاد ماتریسی پایدار و متراکم بوده و با تشکیل یک سد فیزیکی-شیمیایی مؤثر، تخریب ویتامین C در برابر عوامل محیطی نظیر نور، pH و دما را به‌طور چشمگیری کاهش داد. این یافته‌ها نشان می‌دهند که طراحی هیدروژل‌های زیست‌پایه بر مبنای پروتئین-پلی‌ساکارید می‌تواند به‌عنوان رویکردی نوین و کارآمد در سامانه‌های رسانش ترکیبات زیست‌فعال در صنایع غذایی و دارویی مورد بهره‌برداری قرار گیرد.
پژوهشگران	سوما مصطفی پور (نفر اول)، هیمن نوربخش (نفر دوم)، مریم محمدی (نفر سوم)، شقایق کشانی دخت (نفر چهارم)