عنوان
|
اثربخشی آموزش مهارت فرزند پروری مثبت ( TRIPLE P ) بر کیفیت رابطه مادر-کودک، خودکارآمدی والدگری و کنترل عواطف مادران دارای کودکان طلاق
|
نوع پژوهش
|
پایان نامه
|
کلیدواژهها
|
خودکارآمدی والدگری، کیفیت رابطه مادر-کودک، کنترل عواطف، کودکان طلاق
|
چکیده
|
پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش مهارت فرزند پروری مثبت ( TRIPLE P ) بر کیفیت رابطه مادر-کودک، خودکارآمدی والدگری و کنترل عواطف مادران دارای کودکان طلاق انجام شد . این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون ، پس آزمون و پی گیری با گروه کنترل بود. بدین منظور 30 نفر از مادرای دارای کودکان طلاق که به دادگاه خانواده شهرکرج مراجعه کرده بودند به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و سپس برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های کیفیت رابطه مادر-کودک ( PSAM )، خودکارآمدی والدگری ( PCRS ) و کنترل عواطف ( ACS ) استفاده شد و مادران به صورت گمارش تصادفی در دو گروه 15 نفری کنترل و آزمایش قرار گرفتند. سپس آموزش مهارت فرزندپروری مثبت ( TRIPLE P ) به مدت 8 جلسه به صورت گروهی برای گروه آزمایش اجرا شد و بر روی گروه کنترل مداخله ای صورت نگرفت. هر دو گروه در پیش آزمون، پس آزمون و پی گیری با فاصله یک ماه شرکت کردند. نتایج تحلیل واریانس مختلط نشان داد که مادران گروه آزمایش با مادران گروه کنترل سطح خشم، خلق افسرده و اضطراب کمتری داشتند و همچنین کیفیت رابطه مادر-کودک در گروه آزمایش بهبود یافت. آموزش مهارت فرزند پروری مثبت ( TRIPLE P ) منجر به ارتقاء خودکارآمدی والدگری و عاطفه ی مثبت مادران شده است. بنابراین می توان از این برنامه جهت کمک به مادران دارای کودکان طلاق استفاده کرد.
|
پژوهشگران
|
احمد امانی (استاد راهنما)، مهناز قره داغی (دانشجو)
|