تحقیقات انجا م شده نشان می دهد که باکتری های عامل پوسیدگی در ریشه چغندرقند به تنهایی موجب 71 درصد خسارت به ریشه های چغندرقند می شوند. از آنجا که قند و شکر استحصال شده از چغندرقند یک محصول غذایی مهم بوده و وجود سم و هر گونه مواد باقی مانده شیمیایی ممکن است موجب به خطر انداختن سلامت مردم گردد، ضرورت جایگزینی مهار زیستی برای کنترل باکتریهای عامل پوسیدگی بیش از پیش احساس میگردد. نمونه برداری از گیاهان بالغ چغندرقند )Beta vulgaris( در سالها ی 97-96 از سه استان اصفهان، کرمانشاه و خوزستان به منظور جداسازی باکتری های اندوفیت صورت گرفت. قطعاتی از بافت های مختلف گیاه، پس از ضد عفونی سطحی با هیپوکلریت سدیم، بر روی محیط کشتNA به صورت چمنی کشت و جداساز ی و خالص سازی شدند. در مجموع 1006 باکتری اندوفیت ا ز بافت های مختلف گیاهی جداسازی گردید. جدا یه ها براساس خصوصیات فنوتیپی، بیوشیمیایی، محرک رشدی و کنترل زیستی شامل کاتالاز، اکسیداز، گرم، تولید رنگدانه فلورسنت، تثبیت ازت، حل فسفات، تولید فسفاتاز، تولید لیپاز ، تولید پروتئاز و آنتی بیوز به 10 گروه تقسیم بندی شدند. تاثیر همستیزی باکتری های اندوفیت منتخب از هر گروه برعلیه عامل پوسیدگی خشک ریشه،Pseudomonas thivervalensis در شرایط In vitro وIn situ بررسی گردید. نتایج نشا ن داد که جدایه ها ی S411 ،Andi542 وB451 به ترتیب با 32/74%، 51/52% و 39/52% بازدارندگی بیشترین توانایی همستیزی را برعلیه باکتری بیمارگر دارند. تاثیر متابولیت های فرار تولید شده توسط سه جدایه اندوفیت بر حرکت، جمعیت و تشکیل بیوفیلم توسط بیمارگر بررسی شد. نتایج نشان داد که جدایه S411 موجب کاهش معنی دار رشد بیمارگر )7/13%( گردید اما در آزمون های حرکتی و بیوفیلم تاثیر معنی دار نبود. جدایهB451 به ترتیب بابازدارندگی 04/37 %درSwimming ، 23/%22 درSwarming و کاهش محسوس درtwitching بر حرکت بیمارگر بیشترین تاثیر را نشان داد. ترکیبات فرار تولید شده توسط جدایهB451 موجب کاهش تشکیل بیوفیلم توسط بیمارگر به میزا ن 95/47% گردید. جدایه Andi542، تنها در آزمون حرکتیSwarming )کاهش 23/22% در حرکت( عملکرد موثری نشان داد و در سایر آزمون ها تاثیر معنی داری بر بیمارگر نداشت. در مجموع از بین سه جدایه اندوفیت، متابولیت های تولیدی توسط جدایه B451 در کنترل بیمارگر نقش موثرتری را نشا ن داد. شناسایی جدایه های اندوفیت منتخب باتعیین توالی نوکلئوتیدی ژ ن16S rRNA و مقایسه آ ن با توالی های موجود درNCBI انجام گردید. نتایج نشان داد که جدایه هایS411 ،Andi542 , B451 به ترتیب دارای بیشترین شباهت نوکلئئوتیدی با Pseudomonas brassicacearum و Bacillus pumilus، ،Bacillus proteolyticus بودند.
