عنوان	حق الزحمه حسابرس ی و تجدید ارائه صورت های مالی: نقش تعدیلگری کیفیت حسابرسی
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	اندازه موسسه حسابرسی ، تجدید ارائه صورت ها ی مالی ، حق الزحمه حسابرسی ، دوره تصدی حسابرس، کیفیت حسابرسی .
چکیده	این پژوهش به بررسی تأثیر حق‌الزحمه حسابرسی بر تجدید ارائه صورت‌های مالی در شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران، با لحاظ کردن نقش تعدیل‌گر کیفیت حسابرسی (شامل دوره تصدی حسابرس و اندازه مؤسسه حسابرسی) می‌پردازد. تجدید ارائه صورت‌های مالی، به دلیل تأثیر بر اعتبار، ارزش بازار و حتی ورشکستگی شرکت‌ها، امری حیاتی برای سرمایه‌گذاران محسوب می‌شود. یافته‌های پژوهش که با تحلیل داده‌های 125 شرکت طی سال‌های 1393 تا 1402 انجام‌شده، نشان‌دهنده وجود رابطه منفی و معنادار بین حق‌الزحمه حسابرسی و احتمال تجدید ارائه صورت‌های مالی است. همچنین، مشخص گردید که هر دو معیار کیفیت حسابرسی، یعنی دوره تصدی حسابرس و اندازه مؤسسه حسابرسی، نقش تعدیل‌گر تقویت‌کننده در این رابطه ایفا می‌کنند. افزایش حق‌الزحمه، به‌ویژه در مؤسسات حسابرسی بزرگ و باسابقه طولانی‌تر، منجر به ارتقای کیفیت حسابرسی و کاهش قابل‌توجه احتمال تجدید ارائه صورت‌های مالی می‌گردد. بر این اساس، به مدیران توصیه می‌شود که حسابرسی را نه به‌عنوان هزینه، بلکه به‌عنوان سرمایه‌گذاری راهبردی در جهت حفظ اعتبار و کاهش ریسک در نظر بگیرند. این نتایج اهمیت کیفیت حسابرسی را در تقویت شفافیت مالی و کاهش خطاهای گزارشگری مالی برجسته می‌سازد و راهنمایی مهمی برای نهادهای نظارتی و سرمایه‌گذاران در ارزیابی عملکرد شرکت‌ها فراهم می‌کند. همچنین، تأکید بر به‌کارگیری حسابرسان حرفه‌ای و مؤسسات حسابرسی معتبر، بهبود فضای کسب‌وکار و اعتماد بازار را تسهیل می‌کند.
پژوهشگران	شادی حسن زاده (نفر اول)، نادر رسولی کردستانی (نفر دوم)