عنوان	تبیین و تحلیل رویکردهای شورای همکاری خلیج فارس در قبال جنگ 12 روزه ایران و رژیم صهیونیستی: توازن میان امنیت و دیپلماسی منطقه‌ای
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	ایران، شورای همکاری خلیج فارس، رژیم صهیونیستی، میانجی‌گری، امنیت منطقه‌ای
چکیده	در پی حملات نظامی رژیم صهیونیستی به تأسیسات هسته‌ای و زیرساخت‌های نظامی ایران و ترور شخصیت‌های برجسته در خرداد 1404، منطقه خلیج فارس شاهد تنش‌های ژئوپلیتیکی شد. این بحران با پیامدهای گسترده امنیتی، سیاسی و اقتصادی، واکنش شورای همکاری خلیج فارس را به دنبال داشت. این پژوهش با هدف بررسی واکنش شورای همکاری خلیج فارس به درگیری ایران و رژیم صهیونیستی و ارزیابی هماهنگی، اثربخشی و راهبردی بودن آن انجام شد. فرضیه اصلی پژوهش بر این است که شورای همکاری خلیج فارسرویکردی محتاطانه و غیرمداخله‌گرانه را با تأکید بر توازن میان ملاحظات امنیتی، اقتصادی و دیپلماتیک اتخاذ کرده است. روش تحقیق کیفی بوده و تحلیل محتوای بیانیه‌های رسمی، اسناد دیپلماتیک و داده‌های منطقه‌ای را دربرمی‌گیرد. چارچوب نظری بر نظریه امنیت مجتمع‌های منطقه‌ای و نهادگرایی نئولیبرال استوار است. یافته‌ها نشان می‌دهد که شورای همکاری خلیج فارس در سطح بیانیه‌های سیاسی بر آتش‌بس و دیپلماسی تأکید کرده، اما در عمل به دلیل واگرایی منافع اعضا، فاقد سیاست‌گذاری یکپارچه بوده است. واکنش‌ها در سه سطح شامل بیانیه رسمی محکومیت، مواضع بی‌طرفانه برخی اعضا، و میانجی‌گری قطر و عمان بود. اقداماتی مانند بستن حریم هوایی و میانجی‌گری قطر و عمان از مهم‌ترین واکنش‌های عملی شورا به شمار می‌رود. نتایج تحقیق ضرورت بازنگری در ظرفیت‌های نهادی شورای همکاری خلیج فارسبرای مدیریت بحران‌های آینده را برجسته می‌سازد. این پژوهش پیشنهاد می‌دهد که تقویت هماهنگی میان اعضا و توسعه سازوکارهای مشترک می‌تواند اثربخشی شورا را در مواجهه با بحران‌های منطقه‌ای افزایش دهد.
پژوهشگران	امید عزیزیان (نفر اول)، فریبا حسینی (نفر دوم)