عنوان	اثر هشت هفته تمرین هوازی همراه با مکمل ویتامین D بر مسیر ضد آپوپتوزی وابسته به miR-31a-5p در بافت پروستات موش‌های مبتلا به سرطان پروستات
نوع پژوهش	پایان نامه
کلیدواژه‌ها	تمرین هوازی، مکمل ویتامین D، آپوپتوز، بافت پروستات، سرطان پروستات
چکیده	مقدمه: هدف از تحقیق حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرین هوازی همراه با مکمل ویتامین D بر مسیر ضد آپوپتوزی وابسته به miR-31a-5p در بافت پروستات موش‌های مبتلا به سرطان پروستات بود. روش‌ها: این تحقیق از نوع تجربی بوده و به صورت پس آزمون همراه با گروه کنترل و شم اجرا شد. جامعه آماری تحقیق حاضر را موش‌های صحرایی نژاد ویستار با محدوده سنی 6-10 ماهه مرکز پرورش و تکثیر حیوانات آزمایشگاهی دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرودشت تشکیل دادند. موش‌ها به مدت هفت روز در محیط آزمایشگاه برای سازگاری با محیط نگهداری شدند. در ادامه تعداد 50 موش‌های صحرایی مبتلا به سرطان پروستات به طور تصادفی به گروه‌های (1) کنترل، (2) گروه شم (حلال ویتامین D/ روغن کنجد)، (3) مکمل ویتامین D، (4) تمرین (5) تمرین + ویتامین D تقسیم شدند. همچنین برای بررسی اثر القا سرطان پروستات بر متغیرهای تحقیق تعداد 10 سر موش صحرایی سالم در گروه کنترل سالم قرار گرفتند. برای القا سرطان پروستات در موش‌های صحرایی ابتدا رده سلولی LNCaP و TSP-1-EnSCs تحت شرایط استاندارد و محیط کشت مناسب که دارای تمام مواد مغذی برای حیات سلول باشد از مرکز انستیتو پاستور ایران سفارش داده شد. در ادامه سلول‌ها در 1640 RPMI مکمل با 5 درصد FBS تکثیر و نگهداری شدند. موش‌های صحرایی با استفاده از ترکیب کتامین و زایلوزین بی‌هوش شدند. یک برش عرضی در پایین حفره شکمی ایجاد شد و پس از برش عضلات سطحی و عمقی عضلات ناحیه شکم سوسپانسیون تهیه شده به داخل فضای زیرپوستی سمت راست پروستات تزریق شد. موش‌های صحرایی مبتلا به سرطان پروستات روزانه و برای مدت هشت هفته و هفته‌ای پنج جلسه 60 دقیقه با سرعت 15 متر بر دقیقه در شیب 15 درجه دویدند. برای رعایت اصل اضافه بار تمرینات در هفته اول تا چهارم 30 دقیقه بود و از هفته چهارم تا هشتم زمان به 60 دقیقه رسید. ویتامین D تهیه شده به دلیل عدم انحلال‌پذیری در مواد غیرچربی، با روغن کنجد حل شد؛ و روزانه IU /kg 1000 ویتامین D به موش‌های صحرایی به صورت صفاقی تزریق شد. 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی و در حالت 12 ساعت ناشتایی موش‌های صحرایی بی‌هوش و بافت پروستات آن‌ها استخراج شد. مقادیر miR-31a-5p با استفاده از روش qReal Time PCR اندازه‌گیری شد. برای اندازه‌گیری متغیرهای SIRT1، Bcl-2 و Bax از کیت‌های الایزا استفاده شد. از آزمون‌های t وابسته، آنالیز واریانس یک‌راهه و آزمون تعقیبی توکی برای تحلیل داده‌ها ستفاده شد. یافته‌ها: نتایج آزمون آنالیز واریانس یک راهه نشان داد تفاوت معنی‌داری در مقادیر ویتامین D (001/0=P و 66/11=F)، Sirt1 (001/0=P و 19/17=F)، Bax (001/0=P و 31/32=F)، BCL-2 (001/0=P و 36/14=F)، Bax/BCL-2 (001/0=P و 76/34=F)، بیان ژنی miR-31a-5p (001/0=P و 98/54=F)، بیان ژنی FasL (001/0=P و 03/51=F) و بیان ژنی Cas3 (001/0=P و 11/41=F) مشاهده شد. یافته‌‌های این مطالعه نشان می‌دهد که هشت هفته تمرینات هوازی و مکمل ‌دهی ویتامین D چه به صورت مستقل و چه ترکیبی - تأثیر مثبتی بر نشانگرهای کلیدی مرتبط با مسیر ضد آپوپتوز وابسته به miR-31a-5p در بافت پروستات موش‌های مبتلا به سرطان پروستات داشته است. به طور مشخص، تمام مداخلات منجر به افزایش معنی ‌دار سطح ویتامین D (001/0P= ) و Sirt1 (001/0= P) شده و در عین حال نشانگرهای پیش ‌آپوپتوزی مانند Bax (001/0P = )، FasL(001/0P =)، کاسپاز-3 (001/0=P )، و نسبت Bax/Bcl-2 (001/0P=) را کاهش داده‌‌اند. همچنین این مداخلات باعث افزایش 2Bcl- (001/0= P) یک پروتئین ضد آپوپتوز شده‌‌اند. نکته قابل توجه این است که ترکیب ورزش و ویتامین D اثر سینرژیستیک و برتری در کاهش بیان miR-31a-5p (001/0P=) داشته که نشان‌دهنده ارتباط مکانیسمی احتمالی با تنظیم بهبودیافته آپوپتوز در بافت سرطانی پروستات است. نتیجه‌گیری: یافته‌‌ها به ‌طور کلی نشان می‌دهند که تمرین هوازی و مکمل ‌دهی ویتامین D، چه به ‌تنهایی و چه در ترکیب با هم، می‌توانند بطور مؤثری مسیرهای آپوپتوز و ضد آپوپتوز را در بافت پروستات تنظیم کنند و بطور بالقوه به بهبود نتایج مدیریت سرطان پروستات کمک نمایند.
پژوهشگران	داریوش شیخ الاسلامی وطنی (استاد راهنما)، فرزانه حسینی (دانشجو)