عنوان	دسترسی‌پذیری برابر شهروندان به خدمات عمومی؛ راهی برای کاهش فقر خدمات شهری مطالعه موردی: شهر سقز
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	تحلیل شبکه، خدمات عمومی، دسترسی‌پذیری، سقز، عدالت فضایی
چکیده	رشد شتابان جمعیت شهری و افزایش پیوسته نیازها به توزیع عادلانه و دسترسی آسان به خدمات شهری، به‌عنوان یکی از چالش‌های بنیادی است که مدیران و برنامه‌ریزان شهری در کشورهای درحال‌توسعه ازجمله ایران با آن روبه‌رو هستند. این موضوع از اهمیت بسزایی برخوردار است. هدف این پژوهش، ارزیابی توزیع خدمات شهری از جهت عدالت فضایی و دسترسی‌پذیری در سقز می‌باشد. این تحقیق سعی در شناسایی نقاط نابرابری و عدم توازن در ارائه خدمات در مناطق مختلف این شهر دارد. روش پژوهش این مقاله ترکیبی است. جامعه آماری تحقیق محدوده شهر سقز بوده و داده‌ها به‌صورت کتابخانه‌ای و میدانی جمع‌آوری‌شده‌اند. برای تعیین الگوی توزیع خدمات شهری از شاخص میانگین نزدیک‌ترین همسایگی و برای تکمیل فرآیند تحلیل و تعیین وضعیت شهر از لحاظ دسترسی به خدمات عمومی، از تحلیل شبکه و همپوشانی استفاده‌شده است. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که شهر سقز از منظر شعاع عملکردی و محدوده پوشش خدمات عمومی، با عدم تجانس فضایی در توزیع این خدمات مواجه است. بخش‌های قابل‌توجهی از پهنه شهری خارج از محدوده بهینه دسترسی و ارائه خدمات قرار دارند. محلات نزدیک به معابر اصلی و مرکزی شهر، دسترسی بهینه‌ای به خدمات دارند. در مقابل، محلات شرقی، شمال غربی و جنوبی شهر با کمبود یا عدم دسترسی مناسب مواجه‌اند. درمجموع، نتایج مؤید این است که الگوی توزیع خدمات در سقز از کارایی و عدالت فضایی لازم برخوردار نبوده و محلات حاشیه‌ای در مقایسه با محلات مرکزی، وضعیت نامطلوب‌تری دارند. در انتهای پژوهش، پیشنهادهای سیاستی و اجرایی برای رفع این نابرابری‌ها ارائه‌شده است.
پژوهشگران	ادریس ولی پور (نفر اول)، مهدی سعیدی (نفر دوم)