مشخصات پژوهش

صفحه نخست /روایت‌شناسی داستان‌های پلیسی ...
عنوان روایت‌شناسی داستان‌های پلیسی جنایی (مطالعۀ موردی: سین مثل سودابه و راز خانم مارپل)
نوع پژوهش پایان نامه
کلیدواژه‌ها رولان بارت، رمزگان، سین مثل سودابه، کاوه میرعباسی، راز خانم مارپل، آگاتاکریستی.
چکیده روایت‌شناسی به عنوان دانشی که به بررسی و تحلیل داستان‌ها، قصه‌ها و در مجموع روایت‌ها می‌پردازد، نقش اساسی در رمزگشایی و فهم هر چه بهتر روایت‌ها داشته است. با تکیه بر این دانش، می‌توان لایه‌های زیرین معنایی و دلالتی سطوح روایی را فهم کرد. در این پژوهش به بررسی و تحلیل تطبیقی روایت در رمان‌های سین مثل سودابه و راز خانم مارپل پرداخته شده است. روش انجام پژوهش، توصیفی - تحلیلی است. از آنجا که آثار مورد مطالعه در حوزۀ آثار روایی کارآگاهی - جنایی قرار می‌گیرند، رمزگان‌های بارت مبنای اصلی پژوهش قرار داده شد. داده‌های پژوهش حاکی از آن است که بر اساس رمزگان هرمنوتیکی در رمان سین مثل سودابه، همسانی آگاهی شخصیت‌ها و خواننده، معمای اصلی داستان را شکل می‌دهد و در ادامه با کشف نشانه‌ها، آگاهی خواننده در قیاس با شخصیت‌ها بیشتر می‌شود و همین نکته عامل اصلی شکل‌گیری تعلیق روایی است؛ اما در رمان راز خانم مارپل، خواننده همراه با شخصیت اصلی داستان (خانم مارپل) معماها را کشف می‌کند و مخاطب/خواننده هربار که می‌خواهد از معمایی گره‌گشایی کند و به پاسخ آن نزدیک شود، عقیم می‌ماند و همراه با خانم مارپل، وارد سؤال‌ها و معماهای جدیدی می‌شود. رمزگان دالی معنایی در رمان سین مثل سودابه بر اساس شخصیت‌ سودابه، نام‌ها و استعاره‌ها بیشتر معنا می‌شود اما در رمان راز خانم مارپل در تقابل ثروت و جنایت و ظاهر و واقعیت بیشتر قابل تفسیر است. رمزگان فرهنگی در رمان سین مثل سودابه با پل زدن بین سنّت و مدرنیته بیان می‌شود اما در رمان راز خانم مارپل با عناصر فرهنگی و اجتماعی. رمان سین مثل سودابه از طریق رمزگان نمادین، تضادها و تقابل‌های معناداری را میان شخصیت‌ها، مفاهیم و ارزش‌های اجتماعی به تصویر می‌کشد؛ اما رمزگان نمادین در رمان راز خانم مارپل، از طریق تقابل‌های دوتایی و تضادهای مفهومی، معانی عمیق‌تری به داستان می‌بخشد. رمزگان کنشی در رمان سین مثل سودابه در قیاس با رمان راز خانم مارپل، پیچیدگی بیشتری دارد و به همین دلیل پیرنگ رمان را دستخوش تغییرات اساسی و بازگشت‌های زمانی زیادی کرده است.
پژوهشگران هیوا حسن پور (استاد راهنما)، پریسا گلستانی (دانشجو)