زمینه و هدف: علم حاصل تفکر جمعی، اشتراک یافته ها، استفاده و نقد در فضاهای جمعی است. همچنین، پژوهشگران با استفاده از بسترهای ارتباطی به اشتراک یافته های علمی می پردازند. به همین دلیل بسترهای ارتباطی نقش مهمی در توسعه علم دارند. با ایجاد فناوری های ارتباطی و اطلاعاتی، مجلات علمی در تسهیل ارتباط علمی رسمی بین پژوهشگران جایگاه قابل توجهی یافته است. باوجود استفاده همه گیر و گسترده پژوهشگران از مجلات الکترونیکی، هنوز نقش آن ها در فرایند ارتباط علمی موردبررسی علمی قرار نگرفته است. این پژوهش باهدف بررسی نقش مجلات الکترونیکی در بهبود مراحل فرایند ارتباط علمی اعضای هیئت علمی اجرا شد. روش پژوهش: پژوهش حاضر با رویکرد کمی و به روش پیمایشی و با استفاده از ابزار پرسشنامه اجرا شد. تعداد 340 نفر عضو هیئت علمی دانشگاه کردستان جامعه این پژوهش را تشکیل داد. 181 نفر نمونه به صورت تصادفی و به نسبت جمعیت دانشکده ها و گروه ها انتخاب شدند. برای تجزیه وتحلیل داده ها از آمار توصیفی و استنباطی و معادلات ساختاری استفاده شد. یافته ها: مدل های پیشین فرایند ارتباط علمی بررسی و دو مرحله به فرایند چهار مرحله ای هارمز و ثورین اضافه شد. به باور نمونه موردمطالعه، محیط مجلات الکترونیکی در بهبود همه مراحل شش گانه فرایند ارتباط علمی نقش دارند. متغیرهای جمعیت شناختی بر تصمیم گیری تأثیر نداشت. نتیجه گیری: به طورکلی تحلیل داده های به دست آمده از پرسشنامه بیانگر آن است که سامانه مجلات الکترونیکی در بهبود فرایند ارتباط علمی نقش مؤثر دارند. همچنین، شش مرحله فرایند ارتباط علمی که برای اولین بار بررسی گردید سازه مفهومی ارتباط علمی را پیش بینی می کنند. علاوه بر آن متغیرهای جمعیت شناختی (مانند سابقه اشتغال)
