رحمان حلاج

در این پژوهش، طراحی و ساخت یک حسگر زیستی نورتابی شیمیایی مبتنی بر چارچوب فلزی-آلی Cu-BTC اصلاح شده با یون منگنز و لیگاند فنانترولین ارائه شد. اصلاح چارچوب فلزی-آلی با منگنز و فنانترولین موجب افزایش چشمگیر شدت نشر نورتابی شیمیایی لومینول و هیدروژن پراکسید و بهبود کارایی واکنش گردید. همچنین، به‌کارگیری هیدروژل متشکل از گوانوزین بورات و آگار به عنوان بستر واکنش، پایداری زمانی نشر نور را افزایش داده و موجب تثبیت عملکرد حسگر شد. این حسگر زیستی نورتابی، با دقت بالا، سرعت پاسخ‌دهی مناسب و پایداری طولانی، توانایی تشخیص گلوکز در بازه وسیع 0.048 تا 100 میلی‌مولار با حد تشخیص 0.0105 میلی‌مولار را داراست. آزمایش‌های انجام شده روی نمونه‌های واقعی صحت و قابلیت اطمینان عملکرد حسگر را تأیید کردند. نتایج این تحقیق، گامی مهم در جهت توسعه حسگرهای زیستی نورتابی حساس، پایدار و قابل اعتماد است که می‌تواند زمینه‌ساز طراحی دستگاه‌های تشخیص سریع و پیشرفته در کاربردهای بالینی و تشخیصی باشد