هدف پژوهش شناسایی ابعاد، بسترها، پیامدها و راهکارهای کاهش رفتار سیاسی در بودجهریزی آموزش عالی ایران است. پژوهش کیفی و راهبرد آن نظریه دادهبنیاد است. جامعه پژوهش صاحبنظرانی است که در موضوع مورد مطالعه دارای سوابق آموزش ی و پژوهشی بودند و تعداد 10 نفر از طریق نمونهگیری هدفمند و نظری انتخاب شدند. دادهها با استفاده از مصاحبه نیمهساختاریافته جمعآوری و متن مصاحبهها بر مبنای تحلیل محتوا کدگذاری و تحلیل شد. در بخش رفتار سیاسی پنج مقوله: رفتاری، ساختاری، فردی، گروهی، سازمانی و ماهیتی منتج شد. در بخش بسترهای بروز ده مقوله: ویژگیهای آموزش عالی، فضای کشور؛ ویژگیهای دانشگاه ایرانی؛ افراد؛ اولویتها؛ منافع؛ ضعف قانونی؛ رویکرد بودجهریزی، محدودیت منابع مالی و احزاب بهدست آمد. همچنین، در بخش پیامدها دوازده مقوله: اثر مثبت، چانهزنی و سیاسیکاری، منطق کارشناسی و فنی، سرخوردگی نخبگان و دانشمندان، حس بیعدالتی، توزیع ناعادلانه تجهیزات، منابع و امکانات، ترویج نوع خاصی از آموزش عالی، کارایی و اثربخشی، گرایشها و منشهای سیاسی، رقابت سالم، منافع شخصی و آموزش عالی حاصل شد. یافتهها نشان داد که مصاحبهشوندگان از درک جامعی در خصوص رفتار سیاسی در بودجهریزی عالی برخوردار بودند و دچار یکسویهنگری موجود در پژوهشهای پیشین نبودند. در پایان، پیشنهادهایی برای کاهش بروز رفتار سیاسی در بودجهریزی آموزش عالی ایران ارائه ش
