این مطالعه باهدف پیشبینی تعارض زناشویی زوجین بر اساس استرس ادراکشده و تنظیمشناختی هیجان با نقش واسطهای رضایت جنسی انجام شد. پژوهش حاضر توصیفی - همبستگی با استفاده از مدلسازی معادلات ساختاری (SEM) میباشد که برای تحلیل روابط پیچیده بین متغیرها بهکاررفته است. مواد و روشها: جامعه آماری شامل 350 زوج متأهل ساکن شهر سنندج بود که به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. ابزارهای مورداستفاده شامل پرسشنامههای استاندارد استرس ادراکشده (PSS)، تنظیمشناختی هیجان (CERQ)، رضایت جنسی و تعارض زناشویی بود. دادهها با نرمافزارهای SPSS و AMOS تحلیل شد. یافتهها: نتایج تحلیل مدل نشان داد که استرس ادراکشده تأثیر مستقیم مثبت و معناداری بر تعارض زناشویی دارد (β=0.42). همچنین تنظیمشناختی هیجان و رضایت جنسی هر دو با تعارض زناشویی رابطه منفی و معنیداری نشان دادند ((β= -0.35 و (β= -0.40) به ترتیب رضایت جنسی بهعنوان متغیر میانجی، نقش کلیدی در تعدیل تأثیر استرس ادراکشده و تنظیمشناختی هیجان بر تعارض زناشویی ایفا نمود؛ بهطوریکه اثر غیرمستقیم استرس بر تعارض از طریق رضایت جنسی برابر با 0.12 و اثر غیرمستقیم تنظیمشناختی هیجان بر تعارض از طریق این متغیر برابر با _0.13 بود. نتیجهگیری: مدیریت استرس و تقویت مهارتهای تنظیمشناختی هیجان با افزایش رضایت جنسی میتواند به کاهش تعارضات زناشویی منجر شود. ازاینرو، مداخلات مشاورهای و آموزشی جامع که هر سه جنبه استرس، تنظیم هیجان و رضایت جنسی را موردتوجه قرار دهند، برای بهبود سلامت روان خانوادهها و کیفیت زندگی زناشویی پیشنهاد میشود.
