امنیت انرژی به توانایی یک کشور در تأمین پایدار، مطمئن و مقرونبهصرفه انرژی برای اقتصاد و جامعه بدون مواجهه با اختلالات جدی اشاره دارد. در این تحقیق، با استفاده از دادههای سالانه ایران در دوره ۱۹۸۴ تا ۲۰۲۲ شاخص امنیت انرژی بر اساس پنج مؤلفه در دسترس بودن، مقبولیت، قابلیت توسعه، دسترسی و مقرونبهصرفه بودن با روش Min-Max محاسبه و با به-کارگیری روش خودرگرسیون آستانهای (TAR)، به بررسی تأثیر کیفیت نهادی و پیچیدگی اقتصادی بر امنیت انرژی پرداخته شده است. نتایج نشان دهنده وجود دو رژیم نهادی متمایز (پایینتر و بالاتر از آستانه ۵۰) است که اثرگذاری متغیرها بر امنیت انرژی بر اساس آن متفاوت است. در شرایط نهادی ضعیف، پیچیدگی اقتصادی، رشد اقتصادی و جهانیشدن اقتصادی اثر منفی بر امنیت انرژی دارند، در حالی که کیفیت نهادی اثر مثبت قابل توجهی دارد. در محیط نهادی قوی، اثر رشد اقتصادی، جهانیشدن اقتصادی و پیچیدگی اقتصادی مثبت و تقویتکننده امنیت انرژی است. یافتهها حاکی از آن است که ارتقای کیفیت نهادی همراه با افزایش پیچیدگی اقتصادی میتواند امنیت انرژی را بهبود دهد و سیاستگذاران باید تعامل میان این عوامل را در طراحی سیاستهای انرژی و اقتصادی مدنظر قرار دهند.
