فاتح حبیبی

شناخت فقر اولین گام برای مقابله با آن است. و در عین‌حال، درک فقر مستلزم اندازه‌گیری آن است. با افزایش فقر در جامعه، از تقاضای مؤثر کاسته شده؛ به همین ترتیب تولید و اشتغال نیز کاهش یافته و علاوه بر این، باعث پیدایش آسیب‌های اجتماعی می‌شود. در این پژوهش، خط فقر برای مناطق شهری استان لرستان و ایران با استفاده از مدل سیستم مخارج خطی و با استفاده از مخارج خانوار برای پنج گروه کالایی در دوره‌ی 1398-1384 تخمین زده شده است. ضرایب به دست آمده از میل‌نهایی به مخارج فرامعیشتی برای گروه‌های کالایی نشان می‌دهد که گروه کالایی پنجم(گروه سایر کالاها) و دوم(خوراکی) به‌ترتیب بالاترین ضرایب میل‌نهایی 439/0 و 231/0 را در مناطق شهری لرستان دارند. در مناطق شهری ایران، گروه کالایی پنجم(گروه سایر کالاها) بالاترین ضریب میل‌نهایی تخمینی 398/0 را دارد و دومین ضریب میل‌نهایی بالا، 271/0 مربوط به گروه کالایی سوم(مسکن) است. خط فقر در مناطق شهری لرستان و ایران در دوره مورد مطالعه از روند صعودی برخوردار است. در طول دوره‌ی 1398-1384 نرخ رشد سالانه خط فقر در مناطق شهری استان لرستان و ایران به ترتیب 21/0 و 20/0 بوده است. در سال 1398، گروه خوراکی بیشترین سهم از حداقل معاش را در مناطق شهری استان لرستان و ایران داشته است. براساس شاخص‌های نسبت سرشمار، شکاف نسبی درآمد، FGT و کاکوانی محاسبه شده، فقر در مناطق شهری لرستان و ایران بدتر شده است. اگرچه وضعیت در لرستان نسبتاً بدتر از کشور بوده است.