پژوهش حاضر به بررسی تأثیر فناوری سبز بر رشد اقتصادی سبز در ایران میپردازد. این مطالعه با استفاده از دادههای سری زمانی سالانه (1370 تا 1403) و روش حداقل مربعات معمولی پویا انجام شده است. نتایج مدل نشان میدهد که فناوری سبز، تأثیر مثبت و معناداری بر رشد اقتصادی سبز در ایران دارد. همچنین، شاخص پیچیدگی اقتصادی، نیروی کار، تشکیل سرمایه ثابت ناخالص و بهرهوری کل عوامل تولید نیز تأثیر مثبت و معناداری بر رشد اقتصادی سبز در بلندمدت داشتهاند. در مقابل، ردپای اکولوژیک اثر منفی و معناداری بر رشد اقتصادی سبز داشته است. یافتهها حاکی از آن است که سرمایهگذاری در نوآوریهای زیستمحیطی، ارتقای سرمایه انسانی، توسعه زیرساختهای فیزیکی کارآمد و افزایش کارایی در استفاده از نهادههای تولید، مسیرهای کلیدی دستیابی به رشد پایدار هستند. بر اساس این نتایج، حمایت از تحقیقوتوسعه در فناوریهای سبز، اصلاح ساختار بازار کار، هدایت سرمایهگذاریها به سمت زیرساختهای کمکربن و کاهش ردپای اکولوژیک، از جمله توصیههای سیاستی برای تحقق رشد سبز فراگیر در ایران است
