بررسی تأثیر امنیت انرژی بر نوآوری زیستمحیطی از بُعد اقتصادی یک ضرورت راهبردی به نظر میرسد، زیرا وابستگی به سوختهای فسیلی، کشورها را در معرض شوکهای قیمتی قرار میدهد، اما وجود نوآوری در انرژیهای پاک این ریسک را کاهش میدهد. بررسی ارتباط بین امنیت انرژی و نوآوری زیستمحیطی مانند نقشه راهی است که هم از بحرانهای کوتاه مدت انرژی جلوگیری میکند و هم آینده ای پایدارتر میسازد و موضوعی ضروری و اجتناب ناپذیر برای تمام کشورها به ویژه اقتصادهای در حال توسعه است. لذا هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر امنیت انرژی بر نوآوری زیستمحیطی در ایران طی دوره زمانی 1990 تا 2020 با استفاده از روش غیرخطی مارکوف سوئیچینگ میباشد. برآوردها حاکی از آن است که دو رژیم بهینه در این حوزه وجوددارد. در رژیم اول شوک مثبت و در رژیم دوم شوک منفی مشاهده میگردد، اما میزان پایداری در رژیم اول 17 سال و در رژیم دوم 26 سال است. دلیل ماندگاری بیشتر در رژیم منفی (بحران) نیاز و تطابق با شرایط جدیدی است که در حضور شوک منفی باید اعمال شود تا اثرات منفی را کاهش دهد و رویکرد اتخاذی و تصمیمات راهبردی اقتصادی دولتها، شرکتها و بازیگران اقتصادی مطابق با شرایط جدید اعمال شود. نتایج همچنین نشان میدهد که اثر امنیت انرژی بر نوآوری زیستمحیطی بسیار ملموس بوده و به صورت منفی اما معنادار بر نوآوری زیستمحیطی موثر است، این نتیجه همراستا با تمایل به پایداری در رژیم منفی و واقعیات اقتصادی موجود در کشور ایران میباشد.
