عباس فرشاد

مطالعه حاضر به‌منظور استفاده از سطوح مختلف کورکومین در رقیق‌کننده اسپرم اپیدیدمی قوچ نژاد شال طی نگهداری در دمای پنج درجه سانتی‌گراد در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تیمار در شش تکرار بررسی شد.‌ نمونه‌های اسپرم از بافت بیضه استخراج و در رقیق‌کننده بر پایه تریس- زرده تخم مرغ استفاده شد. غلظت‌های مختلف کورکومین شامل صفر، 10، 25 و 50 میکرومولار ‌به رقیق‌کننده اضافه شدند. نمونه‌ها به‌صورت تدریجی در دمای پنج درجه سانتی‌گراد سرد شده و پس از تثبیت در این دما، در زمان‌های شش، 12، 24 و 48 ساعت، فراسنجه‌های جنبایی کل، جنبایی پیش‌رونده، زنده‌مانی، یکپارچگی غشایی و درصد ناهنجاری‌های اسپرم ارزیابی شدند. نتایج نشان داد که استفاده از 25 میکرومولار کورکومین موجب بهبود فراسنجه‌های جنبایی کل، جنبایی پیش‌رونده، زنده‌مانی و یکپارچگی غشا فقط در زمان‌های شش و 12 شد ولی در زمان‌های 24 و 48 ساعت نسبت به سایر گروه‌های تیماری تفاوت معنی‌داری مشاهده نگردید. در مورد ناهنجاری‌های اسپرم، تفاوت معنی‌داری زمان‌های طولانی ذخیره‌سازی اسپرم قوچ توصیه می‌شود. بین تیمارها در تمامی زمان‌های موردبررسی مشاهده نگردید. ‌نتایج این مطالعه بیانگر این است که استفاده از غلظت 25 میکرومولار کورکومین تا حدودی می‌تواند در زمان‌های اولیه ذخیره‌سازی منجر به بهبود کیفیت اسپرم اپیدیدیمی قوچ شود، اما در زمان‌های طولانی‌تر اثرگذاری خود را از دست می‌دهد. از این‌رو، استفاده از روش‌های نانوفناوری جهت ارتقای اثرگذاری کورکومین به‌ویژه در زمان‌های طولانی ذخیره‌سازی اسپرم قوچ توصیه می‌شود.