زمینه و هدف: مدرسه، به عنوان مهمترین بازوی اجرایی نظام آموزشی، نه یک فضای ایستا، بلکه جامعهای کوچک و پویا است که در آن، دانشآموزان، معلمان، اولیا و مدیران با پیشینهها، ارزشها و اهداف مختلف در تعامل دائم هستند. این پویایی و تنوع، هرچند لازمه رشد و بالندگی است، ناگزیر از مواجهه با پدیده طبیعی و اجتنابناپذیر تعارض است. از این منظر، پژوهش حاضر با هدف واکاوی روایت های مدیران مدارس از مدیریت تعارض انجام گرفته است. روششناسی: این پژوهش از نظر هدف کاربردی، از نظر نحوه جمعآوری دادهها به شکل کیفی و از نظر روش اجرای پژوهش از نوع روایت پژوهی میباشد. میدان تحقیق و جامعه مورد مطالعه متشکل از مدیران مدارس شهر سنندج بودند. که بر اساس قاعده و اصل اشباع مضمون 15 نفر بهصورت هدفمند برای شرکت در مصاحبه نیمه ساختاریافته انتخاب شدند. یافتهها: نتایج کدگذاری داده ها شامل 17 مضمون بود که کدها و مضامین احصاء شده در ارتباط با مدیریت تعارض در مدارس شامل مضامین برگزاری جلسات هماندیشی، توجه و تمرکز بر منافع بهجای مواضع، اعتمادسازی و آگاهسازی، روشنسازی و شفافیت، فراگیری فرهنگی، توسعه هوش هیجانی است. کدها و مضامین احصاء شده در ارتباط با چالشها و موانع حل تعارضات مدارس شامل مضامین فرهنگسازمانی ضعیف، محدودیت منابع، ابهام در قوانین و رویهها، پیشداوری و سوگیری، عدم تخصص و مهارت مدیران است. کدها و مفاهیم احصاء شده در ارتباط با راهکار و اقدامات برای حل و مدیریت تعارضات داخل مدرسه شامل مضامین توسعه مهارتهای حل مسئله، ارزشگذاری تنوع و تفاوتها، توسعه مهارتهای ارتباطی، میانجیگری هوشمندانه، خودآگاهی و مدیریت احساسات، شناسایی منابع تعارض است. نتیجه گیری: نتایج این پژوهش بیانگر آن است که مدیریت تعارض در مدارس، یک مهارت کلیدی چندوجهی است که موفقیت در آن مستلزم پشتیبانی سازمانی و توسعه شایستگیهای فردی مدیران است. درواقع، نظام آموزشی باید مدیران را به ابزارهای مهارتی و دانشی لازم برای تبدیل تعارض از یک تهدید به یک فرصت یادگیری و بهبود مجهز سازد.
