به منظور بررسی مدیریت تلفیقی کودهای زیستی و کودهای شیمیایی تحت تنش خشکی و تاثیر آن بر عملکرد و کیفیت دانه روغنی کاملینا آزمایشی به صورت اسپلیت پلات بر پایه طرح بلوکهای کامل تصادفی با 4 تکرار در سال زراعی 1401-1400 در ایستگاه تحقیقات گریزه وابسته به مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان کردستان اجرا شد. در این آزمایش، سطوح آبیاری شامل عدم آبیاری (دیم)، یکبار آبیاری در مرحله 50 درصد گلدهی و دوبار آبیاری تکمیلی در مراحل 50 درصد گلدهی + 20 درصد دانه بستن به عنوان فاکتور اصلی و سطوح مصرف توام کودهای شیمیایی (NPK) و کودهای زیستی (نیتروزیست، فسفوزیست و جلبک دریایی) شامل کاربرد 100 درصد کود شیمیایی، 70 درصد کود شیمیایی + کود زیستی، 40 درصد کود شیمیایی + کود زیستی، کود زیستی به تنهایی و شاهد (بدون کود) به عنوان فاکتور فرعی در نظر گرفته شدند. نتایج آزمایش نشان داد نسبتهای مختلف کودهای شیمیایی + کودهای زیستی و نیز تنش خشکی اثر معنیداری بر صفات مورد مطالعه داشت. آبیاری تکمیلی باعث افزایش محتوی نسبی آب برگ، شاخص پایداری غشاء سلولی، محتوی پروتئینهای محلول برگ، کلروفیلهای a، b و کل، کاروتنوئید، ارتفاع بوته، تعداد خورجین در شاخه اصلی، تعداد شاخه فرعی، تعداد خورجین در شاخه فرعی، تعداد خورجین در بوته، تعداد دانه در خورجین، وزن بذر در یک متر مربع، وزن هزاردانه، وزن خشک گیاه در یک متر مربع، عملکرد دانه، شاخص برداشت، روغن دانه، مقادیر نیتروژن، فسفر، پتاسیم، آهن و روی دانه شد. دوبار آبیاری تکمیلی باعث کاهش فعالیت سوپراکسید دیسموتاز، فعالیت پراکسیداز، کربوهیدراتهای محلول در آب و الکل نسبت به شریط عدم آبیاری (دیم) شد. بیشترین عملکرد دانه مربوط به تیمار کودی 100 درصد کود شیمیایی + کود زیستی در شرایط دوبار آبیاری تکمیلی اختصاص یافت که با 70 درصد کود شیمیایی+ کود زیستی و 40 درصد کود شیمیایی+ کود زیستی تحت همین شرایط در یک گروه آماری قرار گرفت و باعث افزایش 2 برابری عملکرد دانه نسبت به تیمار شاهد در شرایط دیم شد و بیشترین شاخص برداشت مربوط به تیمار کودی 100 درصد کود شیمیایی+ کود زیستی در شرایط دوبار آبیاری تکمیلی بود که نسبت به تیمار شاهد تحت شرایط دیم 50 درصد افزایش داشت. بیشترین درصد روغن دانه به تیمار کودی 70 درصد کود شیمیایی + کود زیستی تحت شرایط دوبار آبیاری تکمیلی مربوط بود که باعث افزایش 10 درصد نسبت به تیمار شاهد (عدم کاربرد کود) تحت شرایط دیم شد. نتایج آزمایش نشان داد کاربرد توام کودهای شیمیایی + کود زیستی نسبت به مصرف کودهای شیمیایی به تنهایی و عدم مصرف کود، باعث افزایش معنیدار عملکرد دانه، شاخص برداشت و روغن دانه گردید.
