1403/04/05
وریا حفیدی

وریا حفیدی

مرتبه علمی: استادیار
ارکید:
تحصیلات: دکترای تخصصی
اسکاپوس: 1325
دانشکده: دانشکده علوم انسانی و اجتماعی
نشانی:
تلفن:

مشخصات پژوهش

عنوان
بررسی احکام روزه سنت در فقه مذاهب اربعه
نوع پژوهش
پایان نامه
کلیدواژه‌ها
روزه سنت، مذاهب اربعه، تطوع، نفل، مستحب.
سال 1400
پژوهشگران سمیه میرصاحب(دانشجو)، سهیلا رستمی(استاد راهنما)، وریا حفیدی(استاد مشاور)

چکیده

روزه از ارکان دین مبین اسلام است و از عباداتی است که بر انجام آن تأکید شده و دارای اهمیت خاصی در تزکیه نفس و افزایش تقوی است. از این رو در نصوص کتاب و سنت علاوه بر روزه واجب ماه رمضان، مسلمانان به انجام روزه سنت در مجموعه ای از ایام سال تشویق و ترغیب شده اند که می توان به اختیار، این ایام را روزه گرفت و از ثواب و فواید آن بهره مند شد. با توجه به اهمیت این موضوع و با هدف شناخت انواع روزه سنت و کیفیت آنها و آشنایی با دیدگاه مذاهب اربعه در این زمینه، سعی شده است با استفاده از منابع معتبر فقهی، مطالب مرتبط با روزه سنت که شامل دیدگاه فقهای مذاهب اربعه در زمینه روزه سنت و احکام مرتبط با آن است، جمع آوری شود و با روش توصیفی- تحلیلی، مورد نقد و بررسی قرار گیرد. در کنار اختلاف در روزه های سنت در برخی از احکام فقهی روزه سنت همچون؛ جواز افطار روزه سنت، روزه گرفتن ایام متوالی و ... نیز در میان مذاهب فقهی اختلاف نظر وجود دارد. روزه سنت بر اساس آنچه در کتب فقهی ذکر شده است به چند دسته قابل تقسیم است: روزه های سنتی که به اتفاق مذاهب اربعه سنت و جائز هستند و عبارتند از: روزه عاشورا و تاسوعا با هم، روزه یازدهم محرم به همراه عاشورا، روزه داودی، روزه روز عرفه برای غیر حاجیان، روزه هشت روز اول ذی الحجه، روزه شش روز شوال، روزه ی روز دوشنبه و پنج شنبه، روزه نماز استسقاء قبل از امر امام، روزه جمعه به همراه روز دیگر، روزه ی روز شنبه به همراه روز دیگر، مطلق روزه داری در ماه های شعبان، ذی القعده، ذی الحجه و محرم. روزه هایی که در میان فقها در سنت بودن آنها اختلاف نظر وجود دارد، و شاملِ روزه روز عاشورا به تنهایی؛ روزه روز عرفه برای حاجیان، روزه شش روز شوال نزد ائمه مذاهب، روزه ایام البیض، روزه همیشگی (صیام الدهر)، روزه نماز استسقاء پس از امر امام، روزه روز جمعه به تنهایی، روزه سنت در نیمه دوم ماه شعبان، روزه سنت در یوم الشک، روزه داری در ماه رجب است. رو زه هایی که هیچ یک از مذاهب آن را سنت نمی دانند و عبارت است از: اختصاص روزه شنبه به روزه داری، روزه وصال. روزه هایی که در مذاهب اربعه یا برخی از آنها درباره آن سخن نگفته اند که شاملِ روزه ایام السود، روزه روز یکشنبه به تنهایی، روزه داری در فصل تابستان و زمستان است.