درباره قرائت قرآن توسط حائض، به طور کلی دو نظر از سوی فقها مطرح شده است. نظر رایج و پرطرفدارتر این است که قرائت قرآن توسط حائض در ایام حیض ممنوع و حرام است. در مقابل این نظر، قول دیگری قرار دارد که قرائت قرآن را در ایام حیض توسط حائض جایز می داند و طرفداران این قول به دلایل نقلی ای از جمله عموم آیات وارده دربارۀ امر به قرائت قرآن و احادیث و روایات و نیز دلایل عقلی برای اثبات نظریه خود استناد نموده اند. در مقابل قائلان به منع قرائت قرآن نیز برای اثبات نظر خود به دلایل نقلی ای از جمله آیۀ «لا یمسه المطهرون» و حدیث« لا تقرأ الحائض ولا الجنب شیئاً من القرآن» و روایات و نیز دلایل عقلی از جمله قیاس استناد نموده اند. مقاله حاضر با طرح این مسأله مشخص به بررسی آرای فقهی ناظر بر آن پرداخته و در نهایت به این نتیجه رسیده است که قول قائلان به عدم جواز قرائت قرآن در ایام حیض راجح است.
