چکیده زمینه و هدف: انجام معاینات و معالجات پزشکی برای هر فردی امری گریزناپذیر است. حکم مراجعه زنان به پزشک در حالت روزه داری ماه رمضان برای درمان بیماری های خاص دستگاه تناسلی یکی از مسائل مهم مورد ابتلای زنان است. در این پژوهش با تکیه بر مبانی فقه اسلامی از طریق تتبع در منابع فقهی اصیل به دنبال پاسخ این پرسش هستیم که چنانچه بانویی در روز ماه رمضان به دلیل بیماری های دستگاه تناسلی به پزشک برای معالجه و درمان مراجعه نماید، آیا معالجه مذکور سبب ابطال و افطار روزه می گردد یا روزۀ وی همچنان صحیح است؟ مواد و روش ها: پژوهش حاضر به شیوۀ توصیفی ـ تحلیلی از نوع تحلیل محتوا است که با واکاوی تطبیقی در متون فقهی مذاهب اسلامی کوشیده حکم معاینۀ دستگاه تناسلی زنان را در حالت روزه داری ماه رمضان بررسی و تبیین نماید. نتیجه گیری: فقهای مذاهب اسلامی دربارۀ حکم معاینۀ دستگاه تناسلی در حالت روزه داری ماه رمضان، دو دیدگاه موافقِ بطلان و مخالفِ بطلان روزه را با استناد به آیات، احادیث، روایات، دلایل عقلی و پزشکی بیان نموده اند. با تکیه بر دلایل ارائه شده توسط قائلین به صحت روزه و نیز توجه به تأثیر اقتضائات زمان در صدور احکامِ مسائل مستحدثه و پیشرفت های علم پزشکی و نیز وجود ضرورت در معاینه و معالجه، دیدگاه قائلین به صحت تقویت می شود.
