پیشبینی سود آتی از دغدغههای اصلی سرمایهگذاران و تحلیلگران مالی است که تأثیر مستقیمی بر تصمیمگیریهای سرمایهگذاری و ارزشگذاری بازار دارد. ضریب واکنش سود آتی نشان میدهد که بازده جاری سهام تا چه حد اطلاعات مربوط به سودهای آینده را منعکس میکند و بهعنوان معیاری کلیدی برای سنجش کارایی بازار و شفافیت اطلاعاتی عمل میکند. این پژوهش به بررسی رابطه میان پایداری سود و ضریب واکنش سود آتی با تأکید بر نقش تعدیلگر همبستگی درونصنعتی میپردازد. پژوهش حاضر از نوع تجربی–پسرویدادی بوده و با استفاده از دادههای ترکیبی 135 شرکت پذیرفتهشده در بورس اوراق بهادار تهران طی دوره زمانی 1393 تا 1402 انجام شده است. دادههای مورد نیاز از صورتهای مالی حسابرسیشده شرکتها و پایگاههای اطلاعاتی کدال و رهآورد نوین استخراج گردیده و فرضیههای پژوهش با بهرهگیری از روش رگرسیون حداقل مربعات با پارامترهای متغیر زمانی (TVP-OLS) آزمون شدهاند. نتایج نشان میدهد که پایداری سود تأثیر مثبت و معناداری بر ضریب واکنش سود آتی دارد و همبستگی درونصنعتی نقش تعدیلگری منفی و معناداری در این رابطه ایفا میکند؛ به این معنا که در صنایع با همبستگی درونصنعتی بالاتر، اثر مثبت پایداری سود بر ضریب واکنش سود آتی تضعیف میشود. از منظر روششناسی، این پژوهش با بهکارگیری رویکرد پارامترهای متغیر زمانی، امکان مدلسازی پویایی روابط مالی در طول زمان را فراهم کرده و بینشهای جدیدی برای پژوهشهای آتی ارائه میدهد.
