در شعر خیام رویکردی چند صدایی شامل دعوت به اغتنام فرصت، به چالش کشیدن هستی و نگاه پرسش گرانه به آن وجود دارد. این محورهای معنایی با فرم شعر خیام ارتباط تنگاتنگی دارد. گزین گویی خیام و کوتاهی سعر او در قالب رباعی به نوعی برآیند نگاه پیچیده، لا یوصف و پرسش گرانه او به مقوله هستی است.
