در تاریخ اسلام شاهد بروز بیماری های فراگیر و مخصوصاً طاعون بوده ایم که گاه تمامی سرزمین اسلامی را در بر گرفته است مانند طاعون اواسط قرن پنجم که از هند تا ترکیه را در بر گرفت یا طاعون نیمه دوم قرن هفتم که جمعیت بغداد را به یک سوم تقلیل داد این موضوعات سبب شد که علمای اسلامی به فکر صدور فتاوایی جهت جلوگیری از شیوع بیماری افتادند و از نصوص دینی قرآن و سنت افتاوی و احکامی را استنباط کردند تا مردم را به قرنطینه وادار کنند و گاه به دلیل تزاحم با آزادی شخصی سبب اختلافاتی بین فقها شده است و همچنین سبب بروز اختلافاتی درباره مشیت الهی و کمی مواجهه با بیماری و تزاحم آن با توکل بوده است
