هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین روابط ساختاری آسیبهای دوران کودکی با اعتیاد به اینترنت و رفتارهای پرخطر در نوجوانان با نقش واسطهای تنظیم هیجان و تحمل پریشانی انجام شد. روش: روش پژوهش حاضر از نوع طرحهای همبستگی مبتنی بر مدلسازی معادلات ساختاری بود. جامعه پژوهش حاضر دانشآموزان دورۀ دوم متوسطه شهرستان سنندج در سالتحصیلی 1404-1403 بودند و بدین منظور تعداد 462 نفر از دانشآموزان به شیوۀ نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامه اعتیاد به اینترنت (IAT)، مقیاس خطرپذیری نوجوانان ایرانی (IARS)، پرسشنامه تروماهای دوران کودکی (CTQ)، پرسشنامه تحمل پریشانی (DTS)، پرسشنامه تنظیم هیجان-نسخه کودکان و نوجوانان (ERQ-CA) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از آزمون ضریب همبستگی پیرسون و روش مدلسازی معادلات ساختاری توسط نرمافزارهای SPSS-27 و AMOS-24 استفاده شد. یافتهها: نتایج نشان داد که آسیبهای دوران کودکی با اعتیاد به اینترنت و رفتارهای پرخطر در نوجوانان رابطهای مستقیم و معنادار دارند. همچنین مشخص شد که مدل واسطهای تنظیم هیجان و تحمل پریشانی در تبیین ارتباط میان آسیبهای دوران کودکی با اعتیاد به اینترنت و رفتارهای پرخطر از برازش مناسبی برخوردار است. نتیجهگیری: با توجه به نقش بدتنظیمی هیجان و تحمل پریشانی در ارتباط میان آسیبهای دوران کودکی و گرایش به اعتیاد به اینترنت و رفتارهای پرخطر، برگزاری کارگاههای آموزشی توسط روانشناسان و مشاوران مدارس با هدف تقویت راهبردهای سازگارانه تنظیم هیجان و بهبود تحمل پریشانی برای نوجوانانِ در معرض خطر میتواند بسیار سودمند باشد.