سید محمد موسوی جد

حیات و بقای هر سازمان تا حد زیادی به توانایی‌ها، مهارت‌ها، آگاهی‌ها، دانش و تخصص‌های مختلف منابع انسانی، به‌ویژه کارکنان آن سازمان بستگی دارد و هرچه افراد آمادگی و توانمندی بیشتری داشته باشند بهتر در ارتقای سطح کارایی سازمان سهیم خواهند بود که زیربنا و نقطه شروع همه این تغییر و تحولات، آموزشهای ضمن خدمت است. هدف از انجام این پژوهش بررسی تاثیر آموزش های ضمن خدمت بر توانمندسازی کارکنان با توجه به نقش میانجی فرهنگ سازمانی (مورد مطالعه: دانشگاه کردستان) می‌باشد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از میان رویکردهای مختلف تحقیقات علمی با رویکرد کمی و نحوه گردآوری اطلاعات و اجرای آن از نوع تحقیقات توصیفی- پیمایشی است که جامعه آماری دربرگیرنده تمامی کارکنان دانشگاه کردستان می‌‌باشد که براساس گروه آمار دانشگاه تعداد آنها 379 نفر می‌‌باشد که حجم نمونه با استفاده از طریق فرمول کوکران 191 نفر می‌‌باشد و نمونه‌‌گیری به‌‌شیوه تصادفی ساده برای پژوهش استفاده شد. همچنین برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌های پرسشنامه فرهنگ سازمانی Denison, 2000، توانمندسازی کارکنان اسپریتزر و میشرا (1992) و اثربخشی دوره‎های آموزش ضمن خدمت کارکنان (سیار، 1393) استفاده شد. یافته‌ها بیانگر آن بود که اثر مستقیم فرهنگ سازمانی بر توانمندسازی کارکنان، آموزش ضمن خدمت بر فرهنگ سازمانی و فرهنگ سازمانی بر توانمندسازی کارکنان دانشگاه کردستان با نقش میانجی آموزش ضمن خدمت به لحاظ آماری معنادار است (05/0≥P). بنابراین فرض‌های پژوهش مبنی بر فرهنگ سازمانی بر توانمندسازی کارکنان، آموزش ضمن خدمت بر فرهنگ سازمانی کارکنان و آموزش ضمن خدمت بر توانمندسازی کارکنان دانشگاه کردستان با نقش میانجی فرهنگ سازمانی تأثیر دارد، تأیید می‌‌شود. بر اساس این یافته‌ها می توان نتیجه گرفت که به منظور دست‌یابی به اهداف توسعه حرفه‌ای و کسب این مزیت رقابتی، می توان از روش های آموزش ضمن خدمت جهت حمایت از یادگیری و آموزشو توانمندسازی کارکنان در سازمان بهره جست.