زبان ابزاری مؤثر در هدایت انسان محسوب میشود و مخاطب قرآن کریم، کتاب الهی، انسان است. هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی ساختهای گواهنمای موجود در آیات سورۀ مبارکۀ هود از منظر آیخنوالد (2004) است. این سوره یازدهمین سورۀ قرآن و حاوی 123 آیه است. گواهنمایی ابزاری زبانی برای نشاندادن منبع خبر است که در معنای ثانویۀ خود برای نشاندادن صدق گفتار نیز مورد استفاده قرار میگیرد. نگارندگان در صددند تا نشان دهند که در این سوره از قرآن چه ساختهای گواهنمایی مورد استفاده قرار گرفته است؟ و کدام یک از ساختها نسبت به بقیه از بسامد بیشتری برخوردار است؟ یافتهها نشان داد که با اینکه کلام الهی خود بهعنوان سندی معتبر و مستحکم در میان مردم و مسلمانان است، اما در آیات قرآنکریم که به زبان عربی نوشته شده از ابزار زبانی گواهنمایی همچون زمان حال ساده، گذشتۀ ساده و آیندۀ ساده، ساخت گزارشی، و واژههای گواهنما استفاده شده است. نتایج نشان داد که زمانهای حال ساده، گذشتۀ ساده، حال استمراری و آینده، ساختهای گزارشی، ساختهای تأکیدی و ضمایر اشاره دیگر ساختهای گواهنمای مورد استفاده در این سوره هستند و به همین ترتیب از بیشترین تا کمترین میزان مورد استفاده قرار گرفتهاند. همچنین، زمان آینده برخلاف ما انسانها برای خداوند گواه دست اول محسوب میشود، بهطورکلی، مشخص شد که ذکر دقیق منبع گزارش در آیات و روایات از حساسیت بالایی برخوردار است و این صراحت و دقت در پذیرش و دریافت مطلب توسط مخاطب تأثیر بسزایی میتواند داشته باشد.
