تثبیت آنزیم ها به معنی محدود ساختن آنها به یک موضع است، به شکلی که بطور پیوسته بتوان از آنها استفاده مجدد بعمل آورد. دلایل مختلفی بار یتوجیه این روش وجود دارد، از جمله: اگر آنزیم تثبیت شود می توان آنرا در راکتور نگهداری نمود در حالیک آنزیم محلول به همراه محصول از راکتور خارج می شود و جدا سازی آن خود معضلی است. همچنین آنزیم های تثبیت شده نسبت به انواع محلول فعالیت خود را به مدت بیشتری حفظ می کنند. بالاخره با قراردادن آنزیم تثبیت شده در نزدیکی سایر آنزیم های یک مسیر، می توان کارآیی کاتالیتیک سیستم ها را بالا برد
