پروتئینهای فیبری عملکردهای ساختاری در بدن را انجام میدهند. آنها اجزای پوست، بافت همبند، دیوارههای رگهای خونی و صلبیه و قرنیه چشم هستند.هر پروتئین فیبری خواص مکانیکی خاصی را نشان میدهد که ناشی از ساختار منحصر به فرد آن است که با ترکیب اسیدهای آمینه خاص به عناصر ساختاری منظم و ثانویه به دست میآید.این برخلاف پروتئینهای کروی است که شکل آنها نتیجه تعاملات پیچیده بین عناصر ساختاری ثانویه، سوم و گاهی اوقات چهارم است.
