آب برای زندگی، حفاظت از محیط زیست، برای رفاه و سلامتی انسان، کاهش فقر و گرسنگی و نگهداری از جوامع و فرهنگها ضروری است، بنابراین مدیریت پایدار این منابع کمیاب و آسیبپذیر یک چالش جهانی است که باید مورد توجه قرار گیرد. فشارهای شدید و چندگانهی انسانی بر روی اکوسیستمهای آبی تشدید شده است و خشکسالی یکی از دغدغه هایی میباشد که از دیرباز گریبانگیر جامعه انسانی بوده است. استفاده از علم اکوهیدرولوژی و فیتوتکنولوژی در ایران امری ضروری است، زیرا با توجه به میزان منابع آب و سرانه مصرف، ایران از جمله کشورهایی است که در گروه کشورهای مواجه با کمبود فیزیکی آب قرار دارد. واقعیت این است که منابع طبیعی چون آب، هوا، انرژی، خاک و گونههای زیستی واقعا محدودند و تولید دوباره و احیای این منابع، بسیار پرهزینهتر و طولانیتر از حفاظت از آنهاست. اکوهیدرولوژی یک رویکرد سیستمی جامع برای معکوس کردن فرآیند تخریب خدمات حوضه آبخیز با تنظیم فرآیندهای هیدرولوژیکی و زیست محیطی و در نتیجه افزایش ظرفیت زیست بومها برای جذب اثرات نامطلوب میباشد. در علم اکوهیدرولوژی، کلیهی اجزای اکوسیستمها که بر معادله بیلان آبی تاثیر گذارند، مورد بررسی قرار میگیرند. عنصر کلیدی اکوهیدرولوژی استفاده از راه حل هزینه کم و تکنولوژی بالا جهت بهبود ظرفیت برد اکوسیستم در برابر تنشهای انسانی برای تکمیل راهحلهای فنی، به منظور دستیابی به مدیریت پایدار حوضه آبخیز میباشد. هدف از این مقاله تعاملات و بازخوردهای بین اکوسیستم از دیدگاه اکولوژیک و اکوهیدرولوژیک و همچنین سعی در تمرکز روی تعادل منابع آبی با استفاده از علوم اکوهیدرولوژی و فیتوتکنولوژی و همچنین کنترل و کاهش آلودگی منابع آبی را دارد.ایران از سالها پیش در معرض بحران آب قرار داشته است، اما در سه دهه اخیر برای آن گامی برداشته نشده است و ایران در معرض خطر قرار دارد. ما سعی در ایجاد تعادل و مدیریت بحران آب با استفاده از راهکارهای اکوهیدرولوژیک و استفاده از فیتوتکنولوژی برای حل مشکلات مربوط به این بحران را داریم.
