این پژوهش با هدف بررسی وضعیت برنامهدرسی اجتماعی-عاطفی (SEL) در مدارس ابتدایی و تحلیل دیدگاههای معلمان و مدیران نسبت به این مؤلفه آموزشی انجام شد.روش پژوهش، توصیفی-تحلیلی از نوع پیمایشی بود. جامعه آماری شامل معلمان و مدیران مدارس ابتدایی در سال تحصیلی 1402-1403 بود و حجم نمونه شامل 500 نفر بود که به روش نمونهگیری تصادفی طبقهای انتخاب شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامه محققساخته جمعآوری و از طریق آزمونهای آماری t مستقل، ANOVA، رگرسیون چندمتغیره و خیدو تحلیل شدند. نتایج نشان داد که نگرش کلی نسبت به SEL در میان معلمان و مدیران مثبت است. معلمان نگرش مثبتتری نسبت به برنامه SEL در مقایسه با مدیران نشان دادند. عواملی مانند تجربه کاری، سطح تحصیلات، جنسیت و نوع استخدام بر نگرش به SEL تأثیرگذار بودند. یافتههای پژوهش بیانگر اهمیت بالای برنامهدرسی اجتماعی-عاطفی در بهبود عملکرد تحصیلی، کاهش مشکلات رفتاری و ارتقاء سلامت روان دانشآموزان است. همچنین، نتایج نشان میدهد که حمایت و آگاهسازی معلمان و مدیران برای اجرای مؤثر SEL ضروری است.