پژوهش حاضر با هدف بررسی و تحلیل محیط یادگیری کلاس درس از دیدگاه دانشآموزان دوره دوم متوسطه شهرستان کامیاران انجام گرفت. اهمیت محیط یادگیری بهعنوان یکی از عوامل کلیدی در فرایند آموزشوپرورش بر هیچکس پوشیده نیست؛ چراکه کیفیت روابط میان معلم و دانشآموز، شیوه مدیریت کلاس، تعاملات میانفردی و ادراک دانشآموزان از فضای آموزشی، همگی میتوانند نقش تعیینکنندهای در انگیزش، پیشرفت تحصیلی و نگرش آنان نسبت به مدرسه داشته باشند. از این رو، شناخت وضعیت موجود محیط یادگیری و تحلیل آن میتواند راهگشای سیاستگذاران آموزشی و مدیران مدارس در بهبود کیفیت آموزش باشد. روش تحقیق حاضر از نوع توصیفی–پیمایشی است. جامعه آماری شامل کلیه دانشآموزان دوره دوم متوسطه شهر کامیاران در سال تحصیلی 1402–1401 بود که با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی طبقهای، تعداد 360 نفر بهعنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه استاندارد محیط یادگیری کلاس درس بود که روایی و پایایی آن از طریق آزمونهای آماری تأیید گردید. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS و آزمونهای t تکنمونهای، t مستقل و تحلیل واریانس یکراهه (ANOVA) تحلیل شدند. یافتهها نشان داد که میانگین ادراک کلی دانشآموزان از محیط یادگیری (4/112) بهطور معناداری بالاتر از حد متوسط نظری (96) است و این امر بیانگر مطلوبیت نسبی محیط یادگیری در مدارس مورد بررسی است. همچنین، تفاوتهای معناداری بر اساس جنسیت و رشته تحصیلی مشاهده گردید؛ بهگونهای که دختران نسبت به پسران، محیط یادگیری را مطلوبتر ارزیابی کردند و دانشآموزان رشته انسانی دیدگاه مثبتتری نسبت به دانشآموزان رشتههای ریاضی و تجربی داشتند. بهطور کلی، نتایج این پژوهش نشان داد که اگرچه محیط یادگیری مدارس شهرستان کامیاران در سطح مطلوبی قرار دارد، اما همچنان وجود برخی عوامل منفی و نیز اختلافات معنادار میان گروههای مختلف دانشآموزی ضرورت توجه بیشتر مدیران، معلمان و سیاستگذاران آموزشی را آشکار میسازد. در نتیجه، پیشنهاد میشود برنامههایی جامع در جهت ارتقای جو مثبت کلاس، کاهش عوامل منفی و تقویت شرایط یادگیری متناسب با ویژگیهای فردی و تحصیلی دانشآموزان طراحی و اجرا شود.
