حسین جهانی عزیزآبادی

هدف از این مطالعه مقایسه اثر مخمر فعال و پست‌بیوتیک بر پایه مخمر بر عملکرد گاوهای شیری تحت تنش گرمایی بود. از این رو، نه رأس گاو شیری هلشتاین (وزن بدن 50±650 کیلوگرم با میانگین تولید شیر 4/2±2/28 کیلوگرم و میانگین روزهای شیردهی 49±163) در سه تیمار شامل شاهد، مخمر فعال (6 گرم در روز) و پست‌بیوتیک بر پایه مخمر (20 گرم در روز) طی سه دوره 21 روزه بررسی شدند. شاخص‌های مصرف ماده خشک، تولید شیر، ترکیب شیر و نسبت اسیدهای چرب نوپدید (دِنوو)، اسیدهای چرب ترکیبی، اسیدهای چرب پیش‌ساخته و اسید چرب اولئیک در شیر مورد سنجش قرار گرفت. مصرف ماده خشک در گروه مخمر فعال به‌طور معنی‌داری بالاتر بود (P < 0.05). تولید شیر و شیر تصحیح‌شده بر اساس محتوی چربی و انرژی در هر دو گروه مخمر فعال و پست‌بیوتیک نسبت به گروه شاهد افزایش معنی‌دار نشان داد (P < 0.05). درصد چربی و پروتئین شیر و نسبت اسیدهای چرب نوپدید، ترکیبی و پیش‌ساخته بین گروه‌ها تفاوت معنی‌داری نشان نداد. اما درصد اسید چرب اولئیک در گروه پست‌بیوتیک بر پایه مخمر به طور معنی‌داری پایین‌تر از سایر گروه‌ها بود (P < 0.05). با توجه به نتایج این پژوهش، به نظر می‌رسد اثر پست‌بیوتیک بر پایه مخمر در بهبود عملکرد گاوهای شیری تحت تنش گرمایی و تغذیه‌ای پیچیده‌تر اثر مخمر فعال و فراتر از صرفاً اثرات بهبود دهنده هضم در شکمبه است و احتمالاً در سطح متابولیک نیز می‌تواند اثراتی در جهت بهبود عملکرد گاو شیری داشته باشد.