پژوهش حاضر با هدف تحلیل زمینههای شکلدهنده، دلایل تداوم، پیامدهای و استراتژیهای اتخاذ شده در ازدواجهای درونقومی مناطق مرزی انجام شده است. چارچوب نظری تلفیقی، با هدف درک ازدواج درون قومی در مناطق مرزی با اشتراکات فرهنگی اجتماعی شامل نظریه «دایره فرهنگی» اشمیت و گربنر، نظریه طرحوارههای فرهنگی و نظریه زمینه ارتباطات بینقومی یونگ یون کیم بوده است. روش پژوهش، روش و نظریهای زمینهای بوده و گردآوری دادهها از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته عمیق با 26 نفراز زوجها و مطلعین کلیدی منطقه هورامان لهون_روستاهای هانهگرمله در ایران و بیاره در اقلیم کردستان عراق_ انجام گرفته است. تجزیه و تحلیل دادهها در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی به استخراج 17 مقوله محوری، 5 مقوله انتخابی و یک مقوله هسته مرکزی منجر شده است. نتایج نشان میدهد که شرایط تاریخی، اشتراکات فرهنگی و مجاورت مرزی شرایط زمینهای شکلدهنده به ازدواج درون قومی را در دو سوی مرز میباشد. سازوکارهای انعطافپذیر بقا و فرصتهای اقتصادی و خدماتی شرایط علی این نوع ازدواج را بهوجود آورد است و تحرک مرزی فزاینده، ظهور فرصتهای جدید شغلی و تحصیلی و فناوریهای ارتباطی نوین به عنوان عامل و شرایط مداخلهگر در تسریع و تسهیل این امر کمک کرده است. پیامد این فرآیند، نظامسازی اجتماعی فرامرزی بوده است؛ به این معنا که این ازدواجها منجر به ایجاد شبکه امنیت و حمایت فرامرزی، کاهش پنداشت محدودیتهای مرزی، افزایش مبادلات اقتصادی و واسطهگری در مواقع حساس سیاسی شده است. ساکنان با استراتژیهایی مانند تقویت مستمر اقتصاد اخلاقی خویشاوندی و بازتعریف ازدواج از یک معامله صرف اقتصادی به یک «کنش قومی-حمایتی»، تداوم و تقویت این نظام خودساخته را تضمین میکنند. در نهایت میتوان گفت که ازدواج درونقومی مرزی بهمثابه سیاست زندگی در شرایط ناپایدار، پیچیده و پرتلاطم مرزی برای ساکنان عمل میکند.
