حسن غریبی

هدف از این پژوهش تجربه زیسته معلمان در مواجهه با بی‌نظمی دانش‌آموزان در شهر مریوان بود، با توجه به هدف کاربردی و بر مبنای رویکرد کیفی و با به‌کارگیری روش پدیدارشناسی و استفاده از روش تحلیل مضمون انجام شده است. روش پژوهش: جامعه آماری آن شامل تمامی معلمان دارای سنوات بالای 15 سال در دوره ابتدایی شهر مریوان در سال تحصیلی 1403-1402 بودند که تعداد آنها برابر با 280 نفر بود، روش نمونه‌گیری پژوهش به‌صورت هدفمند بود؛ و برای تعیین کفایت نمونه نیز از قاعده اشباع نظری استفاده شد بر این اساس نمونه‌ی مورد بررسی با تعداد 30 نفر به اشباع رسید، در این برای گردآوری داده‌ها از مصاحبه نیمه ساختاریافته استفاده شد. برای تهیه‌ی سوالات مصاحبه سعی شد که تا حدی با توجه به سطح تحصیلات و رشته‌های مرتبط با معلمان سوالات استاندارد طراحی شوند. یافته‌ها: برای تحلیل سوالات از روش تحلیل کلایزی و مضمون استفاده شد نتایج نشان داد «اعمال مقررات کلاسی در ارتباط با دانش‌آموزان بدرفتار و دادن نتیجه و نمره به فعالیت دانش‌آموز، دخالت و مشارکت دادن دانش‌آموزان» بی‌نظم در فرایند تدریس می‌توانند در زمینه‌یابی رفتارهای بی‌نظمی دانش‌آموز تأثیر داشته باشند. نتیجه‌گیری: از یافته‌های بدست آمده از این پژوهش نتیجه گرفته می‌شود که «تأثیر شرایط فیزیکی و روانی محیط کلاس در امر بی‌نظمی دانش‌آموزان، به‌روز بودن معلم در امر آموزش و شیوه کلاس‌داری» از شیوه‌های مناسب مدیریت بی‌نظمی در کلاس بودند.