یکی از مهم ترین مشکلات مناطق خشک و نیمه خشک، وجود تنش های غیرزنده محیطی، به ویژه تنش خشکی می باشد که بر رشد و نمو گیاهان تأثیر منفی دارد. لذا به منظور بررسی تأثیر کودهای زیستی و شیمیایی در شرایط کمبود آب روی برخی صفات فیزیولوژیک و عملکرد دانه ذرت این تحقیق در سال 1390 در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه کردستان اجرا گردید. کاربرد کودهای زیستی و عناصر ریزمغذی توانست از کاهش محتوی کلروفیل برگ و عملکرد دانه و افزایش پراکسید هیدروژن و پراکسیداسیون لیپیدی ناشی از تنش خشکی جلوگیری نماید.
