فرهاد رحمانی چیانه

در پژوهش حاضر، مقایسه قابلیت فتوکاتالیست‌های کامپوزیتی TiO2-WO3/Kieselguhr تولید شده به روش‌های مختلف جهت یافتن مؤثر‌ترین روش بارگذاری نانوذرات اتصال ناهمگون برروی پایه کیزلگور در فرآیند حذف فتوکاتالیستی علف‌کش پاراکوات مورد مطالعه و ارزیابی قرار گرفت. بدین منظور، فتوکاتالیست‌های کامپوزیتی اتصال ناهمگون TiO2-WO3/Kieselguhr به دو روش توزیع حالت جامد و رسوبی سنتز شدند و توسط آنالیزهای XRD، FESEM، EDX، FTIR، UV-Vis و PL مورد شناسایی قرار گرفتند. نتایج آنالیزهای مشخصه‌یابی در کنار تأیید صحت نمونه‌های سنتزی، نشان می‌دهد که حضور ساختار کیزلگور به‌عنوان پایه در کنار اتصال ناهمگون TiO2-WO3، علاوه‌بر حفظ مورفولوژی نیمه‌رساناها، منجر به کاهش تعداد کلوخه‌ها و انباشتگی نانوذرات TiO2 و WO3 می‌گردد که این امر برهم‌کنش بهتر بین پایه و نانوذرات فعال سطحی را موجب می‌گردد. با این حال مقایسه ویژگی‌های نمونه‌های سنتزی به دو روش توزیع حالت جامد و رسوبی بیانگر پراکندگی بهتر نیمه‌رسانا‌های بارگذاری شده برروی پایه، کاهش تعداد کلوخه‌ها در سطح کاتالیست با حداقل میزان مسدود نمودن حفرات کیزلگور و پایین‌تر بودن سرعت بازترکیب جفت‌های الکترون-حفره در نمونه سنتزی به‌روش رسوبی می‌باشد که این امر توسط آنالیزهای XRD، FESEM و PL قابل اثبات است. با بررسی عملکرد فتوکامپوزیت اتصال ناهمگون TiO2-WO3/Kieselguhr سنتز شده به‌روش رسوبی تحت h 2 تابش نور فرابنفش و در شرایط عملیاتی، غلظت آلاینده ppm 5 و مقدار کاتالیست g/L 5/1 میزان حذف فتوکاتالیستی آلاینده پاراکوات به مقدار 84% به‌دست آمد.