پژوهش حاضر به بررسی بازنمایی کردها در رمانهای منتشرشده پس از انقلاب از سالهای دهه 1360 تا 1390 پرداخت. بدین منظور، جامعۀ آماری پژوهش به رمانهای منتشره در این سه دهه محدود شد. در مرحلۀ اول فهرستی از مهمترین رمانهای چاپشده در این سه دهه تهیه و از بین آنها تعداد 50 رمان از رمانهای برگزیده و معروف این سه دهه به کمک نمونهگیری تصادفی سیستماتیک انتخاب شدند. در مرحلهی سوم تعداد رمانهای مورد نیاز برای مطالعه 50 رمان از میان این سه دهه در نظر گرفته و با کمک نمونهگیری مطبق 20% رمانهای دهۀ 1360-1370 (10 رمان)، 20% رمانهای دهۀ 1370-1380 (10 رمان) و 60% رمانهای دهۀ 1380-1390(30 رمان) انتخاب شدند. سپس به کمک نمونهگیری تصادفی سیستماتیک نمونههای آماری انتخاب شدند. برای تحلیل محتوای رمانهای برگزیده و چگونگی بازنمایی کردها از ابزار تحلیل مفهوم بازنمایی استوارت هال، استراتژیهای بازنمایی و تحلیل گفتمان استفاده به عمل آمد. نتایج پژوهش نشان داد که کردها در رمانهای نمونۀ آماری حضور کلیدی ندارند؛ و در صورت حضور کردها، بازنمایی آنها در حوزههای محدود و معینی صورت گرفته و از نظر سیر بازنمایی کردها نیز در طول این سه دهه تحول گفتمانی خاصی رخ نداده است. مهمتر اینکه، بازنمایی کردها در بعضی از حوزهها کلیشهای بوده و این تصویر کلیشهای همچنان پای بر جا مانده است.
