زبان و هویت فرهنگی در هم آمیخته و عمیقا با هم در ارتباط هستند. زبان نیازمند است که خود را با فرهنگ جامعه تطبیق دهد زیرا زبان ابزاری کاربردی در تعاملات اجتماعی است که سبب انجام این تطبیق به شیوههای گوناگون میشود از جمله خلق واژهها و استعارههای جدید. هویت فرهنگی به خصوصیات و ویژگیهای منحصر به فردی اطلاق میشود که گروه فرهنگی خاصی را تعریف میکند و زبان بخش مهمی در توسعه و بیان هویت فرهنگی است. درک رابطه بین زبان و هویت فرهنگی به چند دلیل حائز اهمیت است. اولاً، از آنجایی که جهان به طور فزایندهای به هم پیوسته و متنوع میشود، مهم است که درک بهتری از چگونگی تأثیر زبان بر هویت فرهنگی و چگونگی تأثیر هویت فرهنگی بر زبان داشته باشیم زیرا از این راه میتوان به تقویت درک، احترام و تساهل بیشتر بین گروههای فرهنگی مختلف کمک کرد. علاوه بر این، رابطه بین زبان و هویت فرهنگی پیامدهای عملی برای سیاستهای زبانی، آموزش زبان و تلاش برای حفظ زبان دارد. به عنوان مثال، زبانشناس اجتماعی فیلیپسون1992، می گوید، سیاستهای زبانی میتواند تأثیر قابل توجهی بر هویت فرهنگی یک گروه داشته باشد، به ویژه در شرایطی که زبانهای غالب چه ملی و چه بینالمللی بر یک گروه اقلیت تحمیل میشوند.
