1403/01/31
اقبال علی میرزائی

اقبال علی میرزائی

مرتبه علمی: استادیار
ارکید:
تحصیلات: دکترای تخصصی
اسکاپوس: 1346
دانشکده: دانشکده علوم انسانی و اجتماعی
نشانی:
تلفن: 09126186329

مشخصات پژوهش

عنوان
قانون و اعتبار زمانی آن با تاکید بر مفهوم و اوصاف قانون موقت
نوع پژوهش
مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها
قانون موقت، قانون آزمایشی، قانون دایمی، قانون مقید
سال 1395
مجله حقوقي دادگستري
شناسه DOI
پژوهشگران اقبال علی میرزائی

چکیده

قانونی که با انقضای مدت پیش بینی شده در آن و بدون نسخ شدن،خود به خود ملغی می شود قانون موقت است.به دیگر سخن،اعتبار قانون موقت با پایان یافتن مدت آن و بی آنکه نیازی به نسخ آن توسط قانونگذار باشد زایل می شود.در حالی که قوانین دیگر به اراده قانونگذار لغو(=نسخ)می شوند. مدت اعتبار قانون آزمایشی نیز در آن معین است و به همین جهت قانونی موقت محسوب میشود اما، قانون موقت اعم از آن است.یعنی ممکن است قانون موقت،مصوب کمیسیون های داخلی مجلس نبوده و به تصویب مستقیم مجلس رسیده باشد. در برابر قانون موقت،قانون دایمی قرار دارد.قانونی که اعتبار آن،برخلاف قوانین موقت،محدود به زمان معین نیست و به همین جهت تا زمانی که توسط قانون گذار نسخ نشده همچنان معتبر و لازم الاجراست. در کنار دو مفهوم قانون موقت و قانون دایمی، می توان از قوانین مقید سخن گفت: قوانینی که برای وضعیت های خاص و به منظور اداره ی امور حادث و گذرا تصویب می شوند. قوانین زمان انقلاب، جنگ، حکومت نظامی و بحران های اجتماعی- اقتصادی مثال های مشهور در این باره هستند.این قوانین پس از بازگشت اوضاع به حالت عادی بدون موضوع شده و در نتیجه بلا اجرا می مانند. اما، از آنجا که مدت اعتبار آنها،برخلاف قوانین موقت،به صراحت تعیین نشده است، نمی توان مشخص کرد دقیقاً چه زمانی اعتبار شان زایل می شود و به همین جهت الحاق آنها به قانون موقت دشوار می شود. باوجود این،وابستگی قانون مقید به اوضاع و احوال معیَن آن را از قوانین دایمی ممتاز و به قوانین موقت نزدیک می گرداند.