در این تحقیق رابطه تجربی بین بانک و رشد اقتصادی ایران طی سالهای 1389-1350 با استفاده از داده های سری زمانی بررسی شده است. همچنین رابطه بلند مدت بین داده ها با استفاده از آزمون همجمعی و علیت گرنجری انجام شده است .نتایج نشان می دهد که علیت بین رشد افتصادی و بانک یک طرفه و از سوی رشد اقتصادی به سمت بانک می باشد یعنی رشد اقتصادی باعث افزایش فعالیت بانک ها می شود اما فعالیت های بانکداری باعث رشد اقتصادی نمی شود.
