شاهنامه از دیر باز در جای جای ایران کم و بیش مقبولیت یافت. فردوسی علاوه بر پاسداشت زبان فارسی در مقابل زبان عربی که از پشتیبانی دینی برخوردار بود، موجب شد این زبان نقش میانجی را در ارتباطات با دیگر زبانهای ایرانی چون کردی، ترکی، بلوچی، ترکمنی، عرب و امثال آن ایفا کند. ترجمه اولین شاهنامه به زبان کردی و گویش گورانی به قرن دوازدهم بازمی گردد. بعد از آن نیز بارها به گویش های دیگر از جمله سورانی بازگردان ه شده است. اخیرا شاعری مهابادی با تخلص شاهو موکریانی 10000 بیت از آن را با همان وزن و بحر عروضی به کردی سورانی برگردانده است.
