موضوع این پژوهش گونهشناسی گفتمان روایی در شعر لولوی جنگل از محمدحسین شهریار (1285-1367ه.ش) است. که در آن، این شعر روایی بر مبنای تقابل کارکردی بین راوی و کنشگر و براساس نظریه ژب لینت ولت بررسی می شود و در آن، به بررسی و تحلیل راوی، عمل روایت، کنشگران و مخاطب پرداخته می شود. روش پژوهش، توصیفی- تحلیلی است، دادهها با استفاده از روش کتابخانهای گردآوری شده و براساس تحلیل محتوی تجزیه و تحلیل شده است. نتیجه نشان میدهد مؤلف- راوی به شیوه روایت ناهمسان و در گونه روایی خنثی به روایت پرداخته است. فضاسازی، احساس و عاطفه قوی، استفاده از واژههای عامیانه، در یک تم رئالیستی از نوع رئالیسم سیاه ، پردازشی بسیار احساسی با جنبههای تربیتی به نمایش گذاشته شده است. به گونهای که قابلیت یک انیمیشن یا یک فیلم موفق مینیمالیستی را دارد.
