انور دست باز

مشاوران مدرسه در افزایش توانمندی های تحصیلی، فردی و ارتباطی و کاهش مشکلات رفتاری و روانشناختی دانش‌آموزان همچنین ارتقاء سلامت روان و بهزیستی دانش آموزان نقش مؤثری دارند. این پژوهش با هدف بررسی کفایت مشاوران مدارس براساس پیامدهای جلسات مشاوره با دانش آموزان، و بر مبنای ارزیابی دانش‌آموزان مراجعه کننده به آنها در سال تحصیلی 1404-1403 استان کردستان انجام شد. پژوهش حاضر از نوع توصیفی – همبستگی بود و جامعه آماری آن کلیه مشاوران شاغل در مقطع متوسطه دوم آموزش و پرورش شهر سنندج و دانش‌آموزان مراجعه کننده به آنها تشکل دادند که از این جامعه به صورت تصادفی ساده 84 نفر مشاور انتخاب شد و 393 نفر از دانش آموزان مراجعه کننده به مشاوره انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه ادراک خدمات مشاوره مدرسه (اورت و همکاران،2021)، مقیاس چند بعدی حمایت اجتماعی ادراک شده (زِمن و همکاران، 1988)، پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی (پاتریک و همکاران، 1997)، مقیاس خودکارآمدی عمومی (شرر همکاران،1982) و پرسشنامه سلامت عمومی بود. داده‌ها با استفاده از روش آمار توصیفی، آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی در نرم افزار Spss-26 تجزیه‌وتحلیل شدند. یافته های پژوهش بیانگر آن بودند میزان احساس مفید بودن و نیاز داشتن به جلسات مشاوره و سه مؤلفه برنامه‌ریزی برای آینده، ارزش‌ها و تصمیم‌گیری و مهارت‌های اجتماعی‌‌هیجانی بالاتر از سطح متوسط ارزیابی شد (01/0>p). اما در احساس راحتی تفاوت معناداری مشاهده نشد و دانش‌آموزان این بخش را در سطح پایینی ارزیابی کردند (05/0p). همچنین بین خودکارآمدی تحصیلی و عمومی، به‌جز مؤلفه احساس راحتی در مهارت‌های اجتماعی‌‌هیجانی با افزایش کفایت جلسات مرتبط بودند (01/0>p). بین کفایت جلسات مشاوره به‌جز مؤلفه احساس راحتی در برنامه‌ریزی برای آینده با نشانه‌های مثبت سلامت روانی دانش‌آموزان رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین، بین کفایت جلسات مشاوره در ابعاد احساس مفید بودن و احساس نیاز داشتن با نشانه‌های اختلال‌های روانی رابطه منفی و معنادار مشاهده شد، در حالی‌که بعد احساس راحتی با اختلال‌های روانی ارتباط معناداری نداشت (05/0